تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٣٢٣ - گاهى تخيلات و انديشه ها با تلاطم طوفانى آغاز مى شود و در تموجات و نوسانات ناچيز پايان مى يابد و گاهى بالعكس
((٣٤٦٨)) در خيال صورتى جوشيده اى همچو جوزى وقت دق پوسيده اى
((٣٤٦٩)) هست از آغاز چون بدر آن خيال ليك آخر مى شود همچون هلال
((٣٤٧٠)) گرچه اول بنگرى تو آخرش فارغ آيى از فريب فاترش
گاهى تخيلات و انديشه ها با تلاطم طوفانى آغاز مى شود و در تموجات و نوسانات ناچيز پايان مى يابد و گاهى بالعكس .
كيفيت آغاز و پايان تخيلات و انديشه ها اغلب وابسته به كيفيت درونى اشخاص است . انگيزه هاى برونى كه موجب بروز پديده هاى مغزى مى شوند ، با اين كه متعين هستند ، كميت و كيفيت فعاليتهاى درونى اشخاص را نمى توانند تعيين و مشخص نمايند . لذا در پديده ها و جريانات درونى ، همواره وضع خصوصى قطب ذاتى اشخاص اساسىترين نقش را به عهده دارد . به همين جهت است كه يك انگيزهء برونى ممكن است تخيلات و انديشه هاى شخصى را با تلاطم و تموجات تند بر انگيزد و تدريجا به نوسان و اهتزاز خفيف تبديل شود و همان انگيزهء برونى در درون شخص ديگر اثر معكوس داشته باشد . اذهان خام و ابتدائى توانايى مهار كردن تخيلات و تجسيمات و تداعى معانى را نداشته ، شدت و ضعف و گسيختگى و پيوستگى آن پديده ها بستگى به عوامل ناخود آگاه درونى و برونى دارد .
اينها به عنوان مسائل روشنى در بررسىهاى روانى مطرح مى شود . آن چه كه مهم و قابل دقت است ، اين است كه انبوهى و ضعف جريانات روانى را نمى توان ملاك واقعى بودن محتويات آنها تلقى نمود .
ممكن است تخيل يا انديشهاى در مغز آدمى با خواسته ها يا واحدهاى ذخيرهاى در ناخود آگاه متورم شود و با وضع تازه نما درون انسان را با تمام جديت به خود مشغول