تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٧٧ - رهبر كيست؟
خودنمايى انفاق مىكنند و به خدا و روز قيامت ايمان نمىآورند و هر كه شيطان قرين او باشد، قرينى بد دارد.» [٣٩] از اينان بايد پرسيد: چرا به خداوند كفر مىورزند و اموال خويش را براى خودنمايى و از روى ريا انفاق مىكنند؟ آيا اين اموال نعمت نيست كه خداوند به آنان ارزانى داشته؟ آيا سزاوار نيست كه به شكرانه نعمت خداى آن اموال را در راه خدا انفاق كنند؟ چه چيز اينان را از ايمان و انفاق مىترساند؟ آيا مىترسند كه خداوند نعمتى را كه به آنان عطا كرده است و اگر آن را در راه او انفاق كنند، از ايشان بازخواهد گرفت؟ يا مىترسند كه خداى تعالى در برابر احسانى كه مىكنند به آنان پاداش ندهد؟
«وَ ما ذا عَلَيْهِمْ لَوْ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ أَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقَهُمُ اللَّهُ وَ كانَ اللَّهُ بِهِمْ عَلِيماً- چه زيان داردشان اگر به خدا و روز قيامت ايمان آورند و از آنچه خدا به آنها روزى داده است انفاق كنند و خدا به كارشان داناست.» [٤٠] «إِنَّ اللَّهَ لا يَظْلِمُ مِثْقالَ ذَرَّةٍ- خدا ذرهاى هم ستم نمىكند.» بارى تعالى همه را جزا مىدهد، بى كم و كاست. هر كس به قدر سنگينى يك ذره كوچك كفر و كفران ورزد خداوند او را به قدر كفرش جزا مىدهد. ولى اگر به همان اندازه كار نيك انجام دهد خداوند به رحمت خود بيش از آنچه مستحق پاداش است پاداشش خواهد داد.
«وَ إِنْ تَكُ حَسَنَةً يُضاعِفْها وَ يُؤْتِ مِنْ لَدُنْهُ أَجْراً عَظِيماً- اگر نيكيى باشد آن را دو برابر مىكند و از جانب خود مزدى كرامند مىدهد.» در دنيا آن را دو برابر مىكند و در آخرت اجر عظيم مىدهد.
رهبر كيست؟
[٤١] طبقه ثروتمند، از روى باطل و به ناحق بر مردم برترى يافته است، حتى مىخواهد بر رهبرى/ ٨٣ شرعى نيز اعمال برترى كند و در مقابل آن تمرّد ورزد، بويژه از پرداخت حقوق شرعى و وجوه شرعى سر برتابد.