تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٦٩ - سرپرستى مرد، چرا؟

مى‌بندند قبول داريم پس به همين سبب بايد برترى مردان بر زنان را بپذيريم.

٢- سبب دوم كه از آن به انفاق تعبير شده همان تقبل هزينه زندگى زن است از طرف مرد. بر مردان است كه هزينه زندگى زنان را تأمين نمايند، زيرا طبيعت و فطرت صافيه مردان آنان را وامى‌دارد كه خرجكش زنان باشند. شرايع آسمانى نيز اين طبيعت را ارج نهاده‌اند و از اين رو انفاق به زنان را بر مردان فريضه ساخته‌اند.

در يك كلام: مسئول (رهبر و تنظيم‌دهنده) كه همان مرد است بايد بيش از زنان بكوشد و بايد بيش از زنان بتواند تحمل هزينه كند و از اين روست كه مردان مسئولان طبيعى خانواده هستند و اگر روزگارى از كار و فعاليت بازمانند و از پرداخت هزينه درمانند، اين مسئوليت از آنان سلب مى‌شود.

/ ٧٥ اگر سمت رهبرى از آن مردان است پس بر زنان واجب است كه اطاعت كنند. زن صالحه بيش از ديگر زنان فرمانبردار اوامر خداوند و شوى خود است و بيش از ديگران پاسدار عفت خويشتن است. خداى تعالى به زن شرم و آزرم فطرى عنايت كرده و او را به شوى خود مهربان ساخته و فرمان داده است كه خود را از تعلق به مرد ديگرى جز شوهرش نگهدارد.

«فَالصَّالِحاتُ قانِتاتٌ حافِظاتٌ لِلْغَيْبِ بِما حَفِظَ اللَّهُ‌- پس زنان شايسته فرمانبردارند و در غيبت شوى عفيفند و فرمان خداى نگاه مى‌دارند.» يعنى در غياب شوهران خود را از زنا محفوظ مى‌دارند.

اما اگر زن پاى از حد خود بيرون نهاد و حقوق شوى را رعايت ننمود و به آن سوى حصار و دژ زوجيت نگران شد، در اين هنگام اسلام به شوى حق مى‌دهد كه نظم و انضباط را به كشور خود- داخل خانه- بازگرداند ولى بتدريج و مدارا.

نخست زن را اندرز دهد، سپس در بستر از او دورى جويد تا احساس تنهايى كند.

سپس او را بزند ولى به نرمى (در حديث آمده است كه او را با مسواك بزند) همه اينها براى آن است كه انزجار و خشم خود را از رفتار او اعلام دارد.

معلوم است كه زن عادى و معمولى به اين اندازه عقوبات تنبيه مى‌شود و بر