تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٦٣ - ارث عامل برترى جويى

ديگران حاصل كرده‌اند حاصل خواهى كرد.

چرا به جاى آنكه در آرزوى چيزى باشى كه در نزد مردم است، آنچه را كه در نزد خداوند است تمنّا نمى‌كنى و تو نيز همانند كسانى كه خداوند آنان را به فضل خود نواخته است در جنبش نمى‌آيى. خداوند كوشش و جديت تو را مى‌داند و به تو نيز همان عطا مى‌كند كه به آنان عطا كرده است.

«وَ لا تَتَمَنَّوْا ما فَضَّلَ اللَّهُ بِهِ بَعْضَكُمْ عَلى‌ بَعْضٍ لِلرِّجالِ نَصِيبٌ مِمَّا اكْتَسَبُوا وَ لِلنِّساءِ نَصِيبٌ مِمَّا اكْتَسَبْنَ وَ سْئَلُوا اللَّهَ مِنْ فَضْلِهِ إِنَّ اللَّهَ كانَ بِكُلِّ شَيْ‌ءٍ عَلِيماً- آرزو مكنيد آن چيزهايى را كه بدانها خدا بعضى از شما را بر بعضى ديگر برترى داده است. مردان را از آنچه كنند نصيبى است و زنان را از آنچه كنند نصيبى و روزى از خدا خواهيد كه خدا بر هر چيزى آگاه است.» اگر جامعه بتواند براى همه افراد خود فرصتهاى يكسان فراهم كند از اين قرار كه هر كس كارى مى‌كند برابر كارش بهره‌مند شود مسلما خشم و كينه و حسد ورزى افراد جامعه به رقابت در خدمت به جامعه تبديل خواهد شد.

ارث عامل برترى جويى‌

[٣٣] گاه فرد خود به كوشش خود چيزى حاصل نكرده است ولى پدرش به نيروى سعى و كوشش خويش مالى فراهم آورده و براى او به ميراث گذاشته است.

خداوند اين فرزند را در رزق بر ديگران فضيلت نهاده البته به پايمردى پدرش. همين عمل او و ديگران را دلير مى‌كند كه كار كنند و براى توليد، فعاليت نمايند.

/ ٦٨ از اينجا قرآن بازمى‌گردد و از ارث به اعتبار آنكه از عوامل برتريهاى اجتماعى است سخن مى‌گويد

«وَ لِكُلٍّ جَعَلْنا مَوالِيَ مِمَّا تَرَكَ الْوالِدانِ وَ الْأَقْرَبُونَ‌- براى همه، در آنچه پدر و مادر و خويشاوندان نزديك به ميراث مى‌گذارند، ميراث‌برانى قرار داده‌ايم.» يعنى ميراث هر كس را به موالى او يعنى كسانى كه از همه مردم به او