تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٦٥ - وسايل كسب

و نظم است.

شرح آيات

همه چيز از طيبات است مگر

[٤] نادانى موجب افراط و تفريط است. نادان نمى‌تواند راه مستقيم را انتخاب كند يا به چپ مى‌گرايد يا به راست. كسى كه در بيابانى گم شده و راه خود نمى‌شناسد، گاه به سوى راست مى‌گرايد و گاه به جانب چپ.

بنا بر اين تا آگاهى از راهى كه در پيش دارد نداشته باشد، نمى‌تواند طريق مستقيم را برگزيند. مردم عصر جاهليت نيز چنين بودند، برخى از آنها هيچ چيز را حرام نمى‌دانستند و برخى كه گرفتار جمود شده بودند همه طيبات دنيا را بر خود حرام كرده بودند (چنان كه بعضى از مسيحيان و راهبان عرب چنين بودند). اسلام آمد و راه درست را به مردم نشان داد و گفت هر چه براى تندرستى بشر مضر باشد يا از لحاظ اخلاقى و اجتماعى به او زيان رساند بر او حرام است. پس طيبات را حلال شمرد و يك قاعده كلى و اساسى آورد كه هر چيز طيب و پاكيزه‌اى حلال است مگر آن كه از طريق شرع حرام شده باشد.

وسايل كسب‌

طيب هر چيزى است كه عقل سليم آن را پاكيزه و خوش شمارد

«يَسْئَلُونَكَ ما ذا أُحِلَّ لَهُمْ قُلْ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّباتُ‌- از تو مى‌پرسند كه چه چيز بر آنها حلال شده است، بگو چيزهاى پاكيزه.»/ ٣٠١ درباره ابزار و وسايلى كه به وسيله آنها مى‌توان به طيبات دست يافت پرسيده‌اند قرآن در پاسخ از دو گونه ابزار و وسيله ياد مى‌كند، يكى نمونه‌هايى از وسايل براى نگهدارى و استفاده از طبيعت و اين نمونه شك برانگيز است و سؤال ديگرى را در پى مى‌آورد و آن اينكه سگ شكارى ديگر چگونه وسيله‌اى است؟

آيا مى‌توان حيوانات را در گرفتن و نگاهداشتن چيزهاى مباح به كار گرفت‌