تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٢٠ - امتداد اطاعت

باز نموده و آن رفتارى است كه بايد مؤمنان از آن اجتناب كنند. اين رفتار منافقانه در برابر رسول تظاهر به اطاعت است و در غياب او دست زدن به توطئه به زيان او در مجالس/ ١٣١ شبانه. بر رهبرى است كه به اينان اهميت ندهد بلكه از مقامات مهم دولت اسلامى بر كنارشان كند و بر خدا توكل نمايد و روى به اهل صدق و صفا آورد.

اطاعت از خدا و اطاعت رسول خدا يكى است. زيرا رسول خدا تعاليم خداوند را بيان مى‌كند و اگر اطاعت از رسول نباشد بناى توحيد روى به ويرانى نهد اين يكپارچگى در اصول اسلامى و اين تكامل و وحدت در آن، دليل بر اين است كه از سوى خداست، زيرا هر آيينى كه نه از جانب خداوند باشد، ميان ايدئولوژى و قانونگذارى آن و در مواد خود ايدئولوژى و قوانين آن تناقضاتى خواهى يافت.

قرآن به بيان صورت واقعى اطاعت بازمى‌گردد و هنگامى كه فرد مسلمان با پديده‌هاى اجتماعى چون جنگ و صلح رو به رو مى‌شود مأمور به اطاعت است. از اين قرار كه در اين موارد نبايد سخنى گفت مگر پس از آگاه شدن از عقيده رهبرى شرعى كه در رسول خدا (ص) متمثل است و در علمايى كه احكام خدا را از قرآن استنباط مى‌كنند.

سپس به بيان صعوبت آن مى‌پردازد كه اين كار جز با توكل به خداوند برنيايد زيرا اگر فضل و رحمت خداوند نباشد مردم- جز اندكى از آنان- دستخوش اغواى شيطان گردند.

شرح آيات

امتداد اطاعت‌

[٨٠] رسول اللَّه (ص) و خلفاى او يعنى امامان و علما بتانى نيستند كه به جاى خدا مورد پرستش قرار گيرند، بلكه بندگان خدايند و اطاعت آنان واجب است زيرا امتداد اطاعت خداوند است. اين اطاعت همان اجراى مراسم و اوامر شرعى است.

هر كس از رسول خدا (ص) اطاعت نكند بدين بهانه كه او تنها به خدا