تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٩٣ - مسئوليت اجتماعى

[١٣٣] اما هر كس كه از مردم بترسد و از طبيعت بترسد و براى خشنودى جامعه خدا را به خشم آرد بر اوست كه مسئوليت عمل خويش بر عهده گيرد زيرا خدا مى‌تواند او را از صحنه وجود محو كند و كسانى ديگر را بياورد كه به جاى او در زمين زيستن گيرند.

«إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ أَيُّهَا النَّاسُ وَ يَأْتِ بِآخَرِينَ وَ كانَ اللَّهُ عَلى‌ ذلِكَ قَدِيراً- اى مردم اگر بخواهد شما را از ميان مى‌برد و مردمى ديگر پديد مى‌آورد. كه خدا بر اين كار قادر است.» [١٣٤] برخى از مردم را طمع به ورطه گناه مى‌كشد. از روى طمع اموال مردم را مى‌خورند و به خريد و فروش مشروبات الكلى و اشاعه فحشاء مى‌پردازند.

اينان بايد بدانند كه اگر از راه خدا روند و از معصيت او خوددارى كنند، خدا بى‌نيازشان خواهد كرد،/ ٢١٦ نه تنها در دنيا بلكه در آخرت نيز ايشان را بهره‌مند خواهد ساخت.

«مَنْ كانَ يُرِيدُ ثَوابَ الدُّنْيا فَعِنْدَ اللَّهِ ثَوابُ الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ كانَ اللَّهُ سَمِيعاً بَصِيراً- هر كس كه پاداش اين جهانى را مى‌طلبد بداند كه پاداش اينجهانى و آن جهانى در نزد خداست و او شنوا و بيناست.» خداوند اقوال و اعمال نيك مردم را مى‌شنود و مى‌بيند و هيچ كس را بدون اجر و مزد رها نمى‌كند، نه در اين جهان و نه در آن جهان.

خلاصه آنكه: اگر ارتكاب معصيت در اثر ترس باشد بايد بدانيم كه خدا قادر است كه ما را از آنچه از آن بيم داريم در امان دارد، و خدا سزاوارتر از هر كس ديگر است كه از او بترسند، و اگر معصيت به منظور حصول نعمت و مال است نعمتهاى جاودانى در نزد خداست.

مسئوليت اجتماعى‌

[١٣٥] براى آنكه جامعه را از هر پليدى مصون داريم بايد از دو عامل مدد گرفت