تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٨٠ - اندوختن اعمال

كه مى‌پنداريد از زير بار مسئوليت با توسل به بتان خلاص مى‌شويد؟

«وَ لا أَمانِيِّ أَهْلِ الْكِتابِ‌- و نه بر وفق مراد اهل كتاب.» كه مى‌پندارند، مسيح گناهان آنان را با فدا كردن خود خريده است.

«مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً يُجْزَ بِهِ وَ لا يَجِدْ لَهُ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلِيًّا وَ لا نَصِيراً- هر كس كه مرتكب كار بدى شود جزايش را ببيند و جز خداى براى خويش، دوست و ياورى نيابد.» هيچ كس از آدمى عذاب خدا را دفع نخواهد كرد. هيچ كس قادر نيست با قدرت خداوند و سيطره او در عالم وجود رويارويى كند.

اندوختن اعمال‌

[١٢٤] خداوند صالحان را به قدر اعمالشان جزا خواهد داد، بى‌هيچ كم و بيش. خواه مرد باشد يا زن ولى تنها به يك شرط و آن اينكه آن عمل صالح برآمده از ايمان به خدا باشد. زيرا بدون ايمان به خدا اعمال صالح چون كفى هستند بر روى سيل خروشان و به زودى حقيقت آن معلوم خواهد شد.

«وَ مَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحاتِ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى‌ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَ لا/ ٢٠١ يُظْلَمُونَ نَقِيراً- و هر كس كه كارى شايسته كند، چه زن و چه مرد. اگر مؤمن باشد به بهشت مى‌رود و به قدر آن گودى كه بر پشت هسته خرماست به كس ستم نمى‌شود.» اگر انسان بداند كه همه كارهايش نيكو است و براى او ذخيره مى‌شود و او بزودى پاداش نيك خود را خواهد يافت، به انجام كارهاى نيك مشتاق شود و در آن شتاب ورزد و بكوشد كه هر روز بلكه هر ساعت بر ثواب خود بيفزايد.

شيطان براى آنكه بشر را به تنبلى وادارد به او الهام مى‌كند كه گناهانش به شفاعت اين يا آن بخشوده خواهد شد و اعمال نيكش را از او نخواهند پذيرفت. از اين روست كه ذات بارى تعالى در خلال اين دو آيه تأكيد مى‌كند كه نيكيها و بديها را خداوند عادلانه و بدون كم و كاست جزا مى‌دهد.