تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤١٩ - رهنمودهايى از آيات

/ ٤٩٢

پيامبران در پيشگاه خداوند

رهنمودهايى از آيات

بايد دانست كه محاكمات در روى زمين در اين دنيا به هر نحو كه باشد خواه به نفع صاحبان حق و خواه به نفع صاحبان باطل، در جاى ديگرى محكمه عدلى است كه هر حكم كه مى‌كند عادلانه است و از بى‌عدالتى نشانى نيست.

در آنجا خداوند فاسقان را راه نمى‌نمايد، همه مردم را گرد مى‌آورد و پيامبران نيز در ميان آنهايند. خداوند از پيامبران مى‌پرسد، پاسخ مردم در برابر سخن شما چه بود. (از اينجا معلوم مى‌شود كه كس را از آن محاكمه گريزى نيست حتى پيامبران را) اينجا سخن از عيسى بن مريم است كه در پيشگاه خداوندى ايستاده و خدا از او مى‌پرسد كه آيا تو بودى كه مردم را گفتى كه مرا به جاى خدا بپرستيد؟

البته خدا مى‌داند كه عيسى چنين سخنى نگفته است.

ولى قبل از اين كه از او چنين سؤالى كند نعمتهايى را كه به او و مادرش و مردم عنايت كرده است بيان مى‌كند. از اين كه او را به روح القدس يارى كرد و كتاب و حكمتش آموخت و بر دست او معجزاتى جارى كرد چون زنده ساختن مردگان و حفظ او از كيد بنى اسراييل./ ٤٩٣ و نيز مردم را فرمان داده كه به او ايمان بياورند و موضع او را در ميان بنى اسراييل تقويت كرد بدين گونه براى آنها از آسمان مائده نازل نمود و اين مائده را بنى اسراييل از او خواسته بودند و از اين قبيل ...

هدف از ذكر اين قصه در پايان سوره مائده فقط بيان مسئوليت شاهد آگاهى نيست كه به هنگام اداى شهادت بايد خود را در پيشگاه الهى تصور كند،