تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٥٢ - دوستى خدا مهمترين مظاهر ياران خدا
بصيرت نافذشان به آنان الهام مىكند، مىسپارند.
«يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ- اى كسانى كه ايمان آوردهايد هر كه از شما از دينش بازگردد چه باك.» چنين كسى پيوندش را با جامعه اسلامى قطع مىكند در حالى كه جامعه اسلامى موجود است و موجوديتش وابسته به اين شخص يا آن شخص نيست، بلكه به كسانى است كه خدا مىآورد
«فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ- زودا كه خدا مردمى را بياورد ...»/ ٤٠٧ يعنى آنان را هدايت كند.
«يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكافِرِينَ يُجاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ لا يَخافُونَ لَوْمَةَ لائِمٍ- كه دوستشان بدارد و دوستش بدارند. در برابر مؤمنان فروتنند و در برابر كافران سركش. در راه خدا جهاد مىكنند و از ملامت هيچ ملامتگرى نمىهراسند.» زيرا پيوندشان به جامعه اسلامى آنان را از ارتباط به مردم غير مسلمان بىنياز مىدارد. از اين رو شايعات و حرفهايى كه مغرضين در اطراف هدفهاى مقدسشان پراكنده مىكنند در آنان مؤثر نمىافتد.
اين يكى از دستاوردهاى ايمان صادق به خدا و ثمرات راه و روش تربيتى اسلام است.
«ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ- اين فضل خداست كه به هر كس كه خواهد ارزانى دارد و خداوند بخشنده و داناست.» در متن اين آيه كلمه «واسع» آمده. زيرا نعمت خداوند گسترده و بىشمار است و نيز واژه «عليم» زيرا مىداند هر كس نسبت به عملش مستحق چه پاداشى است.
دوستى خدا مهمترين مظاهر ياران خدا
[٥٥] اينها صفات ظاهرى جامعه اسلامى بود يا به عبارت ديگر چهره