تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٩٤ - چگونه كسى مستحق هدايت خداوندى خواهد شد

البته خداوند به اين اكتفاء نمى‌كند كه تنها بشر را «نور» ارزانى دارد، بلكه آن نعمت را به كمال مى‌رساند بدين گونه كه نقشه تمام راهها و كوره راههاى زندگى را برايش تكميل مى‌كند و اين نقشه همان است كه قرآن از آن به «كتاب» تعبير كرده است

«قَدْ جاءَكُمْ مِنَ اللَّهِ نُورٌ وَ كِتابٌ مُبِينٌ‌- از جانب خدا نورى و كتابى صريح و آشكار بر شما نازل شده است.»

چگونه كسى مستحق هدايت خداوندى خواهد شد

[١٦] نور خدا و كتاب او و به عبارت ديگر آيين و كيش او كسى را سودمند مى‌افتد كه/ ٣٣٦ از راه خدا، راهى كه خشنودى خدا در آن است پيروى كند. و هر كس كه از آن راه سر برتابد، از سوى خدا نورى به قلب او نمى‌تابد و راه زندگى او روشن نخواهد شد.

عقل انسان تابع اراده اوست. اگر انسان بخواهد كه بفهمد بايد به سوى وسايل و اسباب فهم حركت كند وسايل و اسبابى كه چشم و گوش و دل او را مى‌گشايد و نيز در پى يافتن وسايل معرفت باشد.

اما كسى كه نمى‌خواهد بفهمد عقلش در گور تاريك نادانى فرومى‌افتد و نور عقلش براى ابد خاموش مى‌ماند.

كسى كه مى‌خواهد بفهمد بايد در راه آن تلاش كند. در پى علم رود و چون به علم دست يافت بدان عمل كند. هر چه عمل انسانى در چيزى افزون گردد علم او نيز بدان چيز افزون مى‌شود.

اما كسى كه علمى بياموزد و بدان توجه نكند و بدان عمل ننمايد و به راه هدايت آن نرود، آن علم بدون بدرود از نزد او رخت خواهد كشيد. در حديث آمده است كه «علم عمل را ندا مى‌دهد، اگر پاسخش گفت مى‌ماند و اگر پاسخش نگفت رخت برمى‌بندد».

پس هدايت خداوندى به كسى ارزانى شود كه بدان عمل كند و براى‌