تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٨٧ - تحريم طيبات

را حرام مى‌شمارند، مگر اين كه در حلال بودن آن آيه‌اى نازل شده باشد. بلكه بر عكس. انسان در زندگى آزاد است مگر اين كه با دليل قاطع چيز معينى حرام شده باشد.

بنا بر اين مطابق اين عقيده همه چيز حلال است تا زمانى كه عكس آن ثابت شود./ ٤٥١ و اين چيزى است كه در اين بحث به آن مى‌پردازيم.

شرح آيات

تحريم طيبات‌

[٨٧] در حديث آمده است كه «ان اللَّه يحب ان يؤخذ برخصه كما يؤخذ بعزائمه» اين حديث دلالت قطعى دارد كه مبالغه‌اى كه برخى منتسبان به دين، در تحريم طيبات دارند عملى شيطانى است و اين امر سبب مى‌شود كه

اولا: حكمى را به خدا نسبت دهند كه در آن باب چيزى از جانب او نازل نشده است.

ثانيا: سبب رميدن جماعتى از دين مى‌شود زيرا ميان دين و فطرت خود كه آنان را به برخوردارى از نعمتهاى خداوند دعوت مى‌كند تناقضى مى‌بينند. در حالى كه خداوند بسيارى چيزهاى پاكيزه و حلال براى انسان آفريده است.

مسيحيت منحرف سبب پديد آمدن طوفانى عليه دين در اروپا شد در هنگامى كه پيشرفت علمى آغاز شده بود. مسيحيت منحرف طلب علم را حرام كرده بود و اين امر را به دين نسبت مى‌داد. و جمعى از علماى دينى مسلمان نيز دانسته يا ندانسته اين طوفان غربى را يارى كردند تا در بلاد اسلامى نيز نفوذ يافت.

از اينجاست كه قرآن با اصرار تمام با تحريم آنچه خدا حلال كرده است به مبارزه برخاست، خواه اين تحريم به/ ٤٥٢ گفتار باشد يا به كردار و گفت

«يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُحَرِّمُوا طَيِّباتِ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكُمْ‌- اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! چيزهاى پاكيزه‌اى را كه خدا بر شما حلال كرده است حرام مكنيد.»