تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٧٩ - مواد پيمان

مواد پيمان‌

[٨] اين پيمان را سه ماده است

اول: عمل به خاطر رضاى خدا. پس بر ما واجب است كه واجبات دينى خود و نيز مسئوليتهاى اجتماعى خود را نيك به جاى آوريم.

خداوند ملت تنبل و وامانده‌اى را كه در زندگى دست از فعاليت كشيده است، دوست ندارد. همچنين ملتى را كه فعاليت مى‌كند ولى فعاليتش براى رضاى خدا نيست، بلكه به خاطر مصالح تجاوزكارانه زندگى است ناخوش مى‌دارد. خداوند مى‌خواهد كه ما همواره متحد و فعال باشيم ولى اين فعاليت ما را هدفى والا باشد و اين است معنى قول خداوند كه مى‌گويد

«يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا قَوَّامِينَ لِلَّهِ‌- اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، براى خدا، حق گفتن را بر پاى خيزيد.»/ ٣١٨ يعنى با تمام نيرو بر پاى خيزيم براى تحقق اهداف رسالت كه در آبادانى زمين و اشاعه خير در سراسر آن متبلور است.

دوم: امت اسلامى بايد همواره از آنچه در اطرافش مى‌گذرد آگاه باشد و موضع خود را در برابر آن انتخاب كند و به همگان اعلام دارد.

ملتى را كه نادانى و بى‌خبرى از جريان زندگى، در برگرفته، ملتى كه نتواند حوادث زندگى را آن چنان كه بايد ارزيابى كند و ملتى كه نتواند موضع خود را در برابر اين حوادث اعلان كند، آن ملتى نيست كه خداى تعالى درباره او مى‌گويد

«شُهَداءَ بِالْقِسْطِ- به عدل گواهى مى‌دهيد،» زيرا شهادت پس از علم به حقيقت و بعد از آمادگى در اعلام موضع صورت مى‌گيرد.

سوم: بايد امت به راه عدالت رود حتى با دشمنانش، و نگذارد حس دشمنى و كينه‌توزى عليه اين يا آن يك در دلش بارور شود، آن سان كه اين‌