تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٣١ - هجرت جدايى و پيوند

لعنت‌شدگان و راندگانند و به سبب اعمالشان در لجنزار كفر غرقه شده‌اند.

«فَما لَكُمْ فِي الْمُنافِقِينَ فِئَتَيْنِ‌- چيست شما را كه درباره منافقان دو گروه شده‌ايد.» يعنى چرا دو موضع انتخاب كرده‌ايد؟

«وَ اللَّهُ أَرْكَسَهُمْ بِما كَسَبُوا- و حال آنكه خدا آنان را به سبب كردارشان مردود ساخته است.» يعنى اعمالى كه سابقا از آنها سرزده ايشان را به وادى ضلالت افكنده است.

از سفاهت است اگر تصور شود كه نزديكى با اهل نفاق سبب هدايتشان مى‌شود. زيرا از آن زمان كه از پيامبر فاصله گرفتند خداوند آنان را گمراه ساخت بنا بر اين راهى براى اصلاحشان موجود نيست.

«أَ تُرِيدُونَ أَنْ تَهْدُوا مَنْ أَضَلَّ اللَّهُ وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ سَبِيلًا- آيا مى‌خواهيد كسى را كه خدا گمراه كرده است، هدايت كنيد؟ تو راهى پيش پاى كسى كه خداوند گمراه كرده است نتوانى نهاد.»

هجرت جدايى و پيوند

[٨٩] كار اينان به اينجا پايان نمى‌يابد. اينان مى‌خواهند شما را گمراه كنند و به جبهه نفاق كشند تا همه مانند آنان گرديد.

«وَدُّوا لَوْ تَكْفُرُونَ كَما كَفَرُوا فَتَكُونُونَ سَواءً فَلا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ أَوْلِياءَ حَتَّى يُهاجِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ‌- دوست دارند هم چنان كه خود به راه كفر مى‌روند، شما نيز كافر شويد، تا برابر گرديد. پس با هيچ يك از آنان دوستى مكنيد، تا آن گاه كه در راه خدا مهاجرت كنند.» مهاجرت در راه خدا راه جدايى از جامعه نفاق و پيوستن به جامعه نبوت و حل شدن در آن است. ولى اگر مهاجرت نكردند در هر جا كه ممكن است به آنان ملحق شويد تا به حياتشان پايان دهيد. زيرا آنان بزودى و ناگهان بر سر شما خواهند