تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٢٥ - علم راسخ و فطرت ايمانى

استثمار بى‌پرده و آشكار است.

«وَ بِصَدِّهِمْ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ كَثِيراً- و منع كردن بسيارشان از راه خدا.»

/ ٢٥١

علم راسخ و فطرت ايمانى‌

[١٦١] «وَ أَخْذِهِمُ الرِّبَوا وَ قَدْ نُهُوا عَنْهُ وَ أَكْلِهِمْ أَمْوالَ النَّاسِ بِالْباطِلِ وَ أَعْتَدْنا لِلْكافِرِينَ مِنْهُمْ عَذاباً أَلِيماً- و نيز به سبب رباخواريشان و حال آنكه از آن منع شده بودند و خوردن اموال مردم را به باطل و ما براى كافران عذابى دردآور مهيا كرده‌ايم.» سخن پيشين به طور كلى درباره بنى اسرائيل بود. خداوند كافران آنها را مشمول عذاب نمود تا كسى تصور نكند كه همه بنى اسرائيل كافرانند ولى طبقه خاصى از آنها را مستثنى كرد و از آنان چنين كرد

[١٦٢] «لكِنِ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ مِنْهُمْ‌- ولى دانشمندانشان.» يعنى آنهايى كه علم را وسيله ارتزاق قرار ندادند بلكه از آن آينه معرفت ساختند.

«وَ الْمُؤْمِنُونَ‌- و آن مؤمنان.» كه از نفوس پاكيزه برخوردارند و رسوبهاى جاهلى را از خود دور كرده‌اند.

از اين آيه برمى‌آيد كه آدمى بايد بهره‌مند باشد يا از علمى راسخ و يا از فطرتى پاك و ايمانى درست و در نتيجه بايد حقايق را خود دريابد يا خود را به دست كسى سپارد تا آن حقايق را به او القاء كند و به صدق باطن و صفاى درون مجهزش گرداند.

«يُؤْمِنُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَ الْمُقِيمِينَ الصَّلاةَ وَ الْمُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ الْمُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ أُولئِكَ سَنُؤْتِيهِمْ أَجْراً عَظِيماً- به آنچه بر تو و آنچه پيش از تو نازل شده ايمان دارند و نمازگزاران و زكات دهندگان و مؤمنان به خدا و روز قيامت را اجر بزرگى خواهيم داد.»