تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٦١ - گرفتارى دو شخصيتى بودن

خيانت مى‌كنند دوست ندارد. خداوند اينان را فرمان داده كه جسم و عقل و كرامت انسانى خود را از هر خطا و گناهى محفوظ دارند و اينان محفوظ نداشته‌اند. زناكار/ ١٧٧ در امر جسم خود و نسل خود به خدا خيانت مى‌كند و اين دو امانتهاى خدا هستند بر عهده او. شرابخوار، در امر جسم خود و عقل خود به خدا خيانت مى‌كند و قمارباز در امر جسم خود و مال خود به خدا خيانت مى‌كند. خلاصه هر گناهكارى در نعمتهاى خدا كه در نزد او امانت‌اند خيانت مى‌كند، زيرا آن را به طريقى به كار مى‌گيرد كه خلاف فرمان خداوند است.

«إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ مَنْ كانَ خَوَّاناً أَثِيماً- خدا خائنان گناهكار را دوست ندارد.»

گرفتارى دو شخصيّتى بودن‌

[١٠٨] اينان اعمال خود را كتمان مى‌كنند تا مردم به حقيقت رفتارشان پى نبرند و حال آنكه نمى‌دانند كه خدا از اعمالشان آگاه است و آن چنان كه شايان آن هستند كيفرشان مى‌دهد.

شراب و قمار و هر گناه ديگر را عواقبى دردناك به دنبال است، خواه مردم بدانند كه فلان، مرتكب آن اعمال مى‌شود يا ندانند.

از اين گذشته خداوند پيش از آنكه اينان مرتكب آن اعمال شوند بدان آگاه است. حتى زمانى كه قصد آن را در دل مى‌گذرانند و شب هنگام كه به گرد هم مى‌آيند و قرار كار توطئه‌آميز خود را مى‌دهند، خدا با آنهاست. سخنشان را مى‌شنود و اقوالشان را و نياتشان ضبط مى‌كند. آيا از خدا شرم نمى‌دارند.

«يَسْتَخْفُونَ مِنَ النَّاسِ وَ لا يَسْتَخْفُونَ مِنَ اللَّهِ وَ هُوَ مَعَهُمْ إِذْ يُبَيِّتُونَ ما لا يَرْضى‌ مِنَ الْقَوْلِ وَ كانَ اللَّهُ بِما يَعْمَلُونَ مُحِيطاً- از مردم پنهان مى‌دارند و از خدا پنهان نمى‌دارند. زيرا آن گاه كه شب هنگام سخنانى كه خدا از آن خشنود نبود گفتند و خدا به هر چه مى‌كنند احاطه دارد.» خدا مى‌داند كه چه مى‌گويند و قادر است هر زمان كه بخواهد آنان را از