تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٠٠ - رهنمودهايى از آيات

معناى واژه‌ها

٢٦ [يتيهون‌]: اصل تيه به معناى تحيّر است كه با آن ره به جايى برده نمى‌شود زيرا فرد به وسيله آن از راه خارج شده تا به مقصود مورد نظر خويش دست يابد.

/ ٣٤٣

بنى اسراييل در تيه (صحراى سينا)

رهنمودهايى از آيات

در آيات پيشين، قرآن روش تشويق و ترغيب در پيش گرفته بود تا بنى اسراييل را به پيروى از آيين اسلام تشجيع گرداند. و در اين آيات روش تهديد، از اين قرار كه اگر بنى اسراييل به گرد محور رسالت جمع نشوند خطرهايى بزرگ تهديدشان خواهد كرد و بزودى پشيمان مى‌شوند، آن گاه كه ديگر پشيمانى را سودى نباشد.

خداوند براى آنان، از تاريخشان مثل مى‌آورد كه چسان پس از نافرمانى پروردگار گرفتار مشكلاتى شدند و امروز هم اگر در برابر دين اسلام سر به نافرمانى بردارند به همان بلايا گرفتار خواهند شد.

خداوند به زبان موسى بن عمران به آنان فرمان داد كه نعمتى را كه خدا به آنان عطا كرده است همواره به ياد داشته باشند و تعهدات خود را در برابر اين نعمتها به انجام رسانند و به صلح يا جنگ به سرزمين مقدس داخل شوند. ولى آنان از جنگ رخ برتافتند و از آن قوم كه در آنجا مى‌زيستند بترسيدند و از پيامبر خود خواستند/ ٣٤٤ كه خود و پروردگارش به جنگ روند و آنان را معاف دارند، خدا نيز ورود