تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٠٣ - رهنمودهايى از آيات
معناى واژهها
١٤٣ [مذبذبين]: يعنى افراد لرزان و آشفتهاى كه در يك جا آرام نمىگيرند.
١٤٤ [سلطان]: حجّت.
١٤٥ [الدرك]: ژرفناى دريا و نيز ريسمانى كه ريسمان ديگرى را به آن گره زده باشند تا به عمق آب برسد و اصل درك، ريسمانى است كه به وسيله آن به قلّه مىرسند يا دلو به آن مىآويزند.
/ ٢٢٨
منافقان: ارزيابى و ويژگيهاى ايشان
رهنمودهايى از آيات
به دنبال سخن پيشين در باب اينكه كسانى كه در جامعه اسلامى زندگى مىكنند بايد يكدله باشند، نه چون منافقان كه زبان با مسلمانان دارند و دل با كافران، اكنون مىخواهد پارهاى از صفات ظاهرى منافقان را كه دلالت بر گسستگى روحى آنها از روشها و ارزشهاى اسلامى است، بيان دارد.
مثلا اينان اگر براى نماز برمىخيزند از روى اكراه و بىميلى است، زيرا دلهايشان چون صخرهاى سخت است و از ياد خدا نرم نمىشود. ديگر آنكه همواره در حال شك و ترديداند و در ميان دو جبهه كفر و ايمان در آمد و شد و هرگز نتوانند كه در يك سو استقرار يابند، و همين شك و ترديد آنان را از طريق هدايت دور مىدارد.