تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٤٤ - صادر كردن اسلام

آن برخوردارند، نشوند. زيرا اين زندگى خوش و امن به سبب گناهانى كه مرتكب مى‌شوند به جهنم تبديل مى‌شود./ ٣٩٦ پس بايد خود را از متأثر شدن از آن تقليد افكار و عاداتشان نيك نگهدارند.

«فَإِنْ تَوَلَّوْا فَاعْلَمْ أَنَّما يُرِيدُ اللَّهُ أَنْ يُصِيبَهُمْ بِبَعْضِ ذُنُوبِهِمْ وَ إِنَّ كَثِيراً مِنَ النَّاسِ لَفاسِقُونَ‌- و اگر رويگردان شدند بدان كه خدا مى‌خواهد آنان را به پاداش برخى گناهانشان عقوبت كند و هر آينه بسيارى از مردم نافرمانند.»

صادر كردن اسلام‌

[٥٠] امت اسلامى كوشد تا برنامه خود را و آيين خود را به عنوان يك برنامه و آيين تكامل يافته به اكناف جهان صادر نمايد. براى صدور اين آيين، نيازى به افروختن آتش جنگ و ستيز نيست زيرا اين برنامه و آيين خود به گونه‌اى است كه چون نيك ارائه شود بر هر برنامه و آيين ديگر پيروزى خواهد يافت. ولى اين امر زمانى ميسر است كه فرزندان امت اسلامى را از متأثر شدن به افكار و برنامه‌هاى ديگران كه صبغه جاهليت دارند، دور نگهدارند. بايد امت اسلامى بداند آنچه اجانب به او عرضه مى‌دارند يك آيين جاهلى است و گنده است و مدتها امتحان خود را داده است و محال است مسلمانان بدان گوش فرا دهند.

«أَ فَحُكْمَ الْجاهِلِيَّةِ يَبْغُونَ‌- آيا حكم جاهليت را مى‌جويند.» يعنى طالب جاهليت هستند و جاهليت هر حكمى است كه اصول آن بر پايه‌هاى استوار علم نباشد و علم به نوبه خود از يكى از اين دو سرچشمه مى‌تراود

عقل و وحى.

«وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ حُكْماً لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ‌- براى آن مردمى كه اهل يقين هستند چه حكمى از حكم خدا بهتر است.» يعنى براى مردمى كه به پايمردى علم به درجه يقين رسيده‌اند، و اين فراترين درجات علم به حقيقت است. گاه ممكن است علم باشد ولى يقين نباشد و يقين عبارت از اين است كه تو بدون دواعى و انگيزه‌هاى شهوت و غضب دلت به‌