تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٢٨

شهادت خدا همان قدرت و سلطه مستقيم اوست بر زندگى مردم كه به صورت يارى مؤمنان پاكدل، و خذلان كافران منافق و هدايت مجاهدان و نيكوكاران مجسم مى‌شود. خداوند سلطان و قادر حقيقى در زندگى است. بر ماست كه بر او توكل كنيم و از كسى جز او نترسيم.

قدرت و سلطه خداوند

[١١٨] قدرت و سلطه خداوند مربوط به زمان حال نيست. به آينده هم كشيده مى‌شود و عذاب و آمرزش به دست اوست.

/ ٥٠٣ «إِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبادُكَ وَ إِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ‌- اگر آنان را عذاب كنى بندگان تو هستند و اگر آنان را بيامرزى تو پيروزمند حكيمى.» گفتيم كه مسيحيان با مطرح كردن اين اعتقاد مى‌خواستند از زير بار مسئوليت شانه خالى كنند. از اين قرار كه عيسى و مادرش دو خدايند كه آنان را از عذاب خدا مى‌رهانند. در رويارويى با اين اعتقاد قرآن حقيقت مسئوليت انسان را در برابر پروردگارش روشن مى‌كند. علامت اين مسئوليت علم خداست به اعمال او و مراقبت از آن و شهادت بر آن و پاداش دادن به اعمالش.

[١١٩] خداوند تأكيد مى‌كند كه آنان كه به مسئوليت خويش آگاه هستند و از زير بار آن شانه خالى نمى‌كنند خدا به آنان پاداش نيك خواهد داد.

«قالَ اللَّهُ هذا يَوْمُ يَنْفَعُ الصَّادِقِينَ صِدْقُهُمْ‌- خدا گفت: اين روزى است كه راستگويان را راستى گفتارشان سود دهد.» از اينجا معلوم مى‌شود كه راستگويى، همانا دورى از بهانه‌تراشى و نفاق گريختن از مسئوليت است. اين راستى مهمترين عمل صالحى است كه انسان انجام مى‌دهد زيرا او را به تحمل مسئوليتها و اداى آن به گونه‌اى نيكو وامى‌دارد.

«لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها أَبَداً رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ‌- از آن آنهاست بهشتهايى كه در آن نهرها