تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٢٣ - رابطه كفر با نقصان نعمتها

نهند و دلهايشان از كبر و حسد پاك شود، در اين هنگام ايمان مى‌آورند ولى اين امر چه زمانى محقق مى‌شود.

بلى، محقق مى‌شود ولى به هنگام مرگ. در آن لحظاتى كه ديگر افكار آدمى آلوده به تعلقات اين جهان فانى نيست. در اين زمان حقايق را مى‌فهمد و به يقين درمى‌يابد.

«وَ إِنْ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ إِلَّا لَيُؤْمِنَنَّ بِهِ قَبْلَ مَوْتِهِ وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ يَكُونُ عَلَيْهِمْ شَهِيداً- و هيچ يك از اهل كتاب نيست مگر آنكه پيش از مرگش به او ايمان آورد و عيسى در روز قيامت به ايمانشان گواهى خواهد داد.» بعضى مى‌گويند كه اين شهادت عيسى، شهادت است به كذب و جدل و محاربه آنها با او. آن هم براى چه؟ براى اينكه رسالت خويش به ايشان رسانيده بود و خواستار صلاح ايشان بود. شهادت به اينكه پس از شناختنش به رسالت، بر او كافر شدند و آنچه آنان را درباره او به شك انداخت چيزى جز پرده حسد و كينه‌توزى نبود كه بر روى ديده دل آنها افتاده بود.

آدمى هنگامى كه خود را در لحظات جدايى از زندگى مادى و ديدار خداوند مى‌بيند، در مى‌يابد كه همه آن بهانه‌ها كه نفسش او را تلقين كرده بود بى‌ارج بوده و باطل. آن گاه حقايق را بروشنى مى‌بيند. بر ماست كه هر چند گاه خود را در آن حالت بپنداريم باشد كه به طريق حق هدايت گرديم.

رابطه كفر با نقصان نعمتها

[١٦٠] كفر يهود (يعنى انكار و عنادشان) سبب كورى دلهايشان شد. و خداوند بر دلهايشان مهر برنهاد و اين امر سبب انحراف اصلى آنها در زندگى شد و آنان را به نقض پيمان كشيد و به كشتن پيامبران و ادّعاى قتل عيسى واداشت.

ستم ايشان (تجاوز به حقوق ديگران) بينوايى بر ايشان به همراه آورده زيرا نمى‌توانند در زندگى از نعمتهاى خدا بهره‌مند گردند.

«فَبِظُلْمٍ مِنَ الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا عَلَيْهِمْ طَيِّباتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ‌- و به‌