تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٢٠ - فديه؟ هرگز!

فديه؟ هرگز!

[٣٦] اين نيروها و امكانات كه امروز مالك آن هستيم روشنگر راه تعالى و ترقى ما به سوى پروردگار پيروز ماست. اگر بخل ورزيم و آن نيروها به كار نبريم بايد بدانيم كه آنچه در مصرفش بخل ورزيده‌ايم براى ما نخواهد ماند و ما و گناهانمان باقى خواهيم ماند. گناهانى كه فردا- روز رستاخيز- گريبانگير ماست و دوست داريم كه خداوند ما را از آنها برهاند حتى اگر با پرداخت همه مايملكمان باشد. ولى آيا در آن روز چيزى خواهيم داشت كه اگر بستانند بدهيم و گناهان خود بازخريم؟

«إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ أَنَّ لَهُمْ ما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً وَ مِثْلَهُ مَعَهُ لِيَفْتَدُوا بِهِ مِنْ عَذابِ يَوْمِ الْقِيامَةِ ما تُقُبِّلَ مِنْهُمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ‌- آنان كه كافر شده‌اند، اگر همه آنچه در روى زمين است و همانند آن متعلق به آنها باشد و بخواهند خود را با آن از عذاب روز قيامت بازخرند، از ايشان پذيرفته نيايد و به عذاب دردآور گرفتار آيند.» اكنون بگذاريد همه نيروها و امكاناتى را كه خدا به ما داده است، در طريق وصول به حق به كار بريم و آن را وسيله ترقى و تعالى خود گردانيم و آن سان كه كافران مى‌كنند، آن را حجابى ميان خود و پروردگارمان قرار ندهيم.

[٣٧] كافرانى كه به عذاب گرفتار آمده‌اند از شدت عذاب اليم خدايى رها نگردند./ ٣٦٦ همه كوششهايشان براى رهايى از عذاب قيامت بيهوده خواهد بود. اگر اندكى از آن كوشش و تلاش را در دنيا به كار مى‌برند، اينك به عذاب الهى دچار شده بودند.

«يُرِيدُونَ أَنْ يَخْرُجُوا مِنَ النَّارِ وَ ما هُمْ بِخارِجِينَ مِنْها وَ لَهُمْ عَذابٌ مُقِيمٌ‌- مى‌خواهند از آتش بيرون آيند، در حالى كه بيرون آمدنى نباشند و عذابشان پاينده است.» يعنى مستمر است و هيچ از آن كم نشود.