تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٢٣ - رهبرى مرجع امت

يا رژيم سياسى امت آشكار نمى‌شود، بلكه در ديگر تشريعات نيز چنين است. مثلا در اقتصاد نيز همان ارزشهايى را كه در سياست وجود دارد چون عدالت و حريت و استقلال مى‌بينى. همچنين است در/ ١٣٤ اخلاق و تربيت و اجتماع. در عبادات ارزشهاى واحدى مى‌يابى كه نه در آنها اختلاف است و نه تناقض و اين خود دليل است كه از سوى خداوندى دانا و آگاه وحى شده‌اند. آن سان كه محال مى‌نمايد كه مانند قرآن كتابى يافته شود كه همه دستورهاى زندگى را- در همه ابعادش- در برداشته باشد، آن گاه از چنين انسجام و دقت و آهنگى برخوردار باشد.

منزه است خداوندى كه چنين كتابى از مصدر وحى او صادر شده است.

رهبرى مرجع امت‌

[٨٣] از نشانه‌هاى صدق رسالت و اينكه كتاب آن- قرآن- حق است و در آن ترديدى نيست، رهبرى امت است كه نماينده كتاب آن امت باشد بر افراد امت واجب است از دستگاه رهبرى اطاعت كنند، اطاعتى كامل و شامل. خواه در امر صلح و خواه در جنگ. مثلا اگر يكى از آنها به خبرى دست يابد بايد خود را به دستگاه رهبرى برساند و بيش از انتشار آن خبر، رهبرى را از آن آگاه سازد تا اقدامات لازم را به عمل آورد. اين خبر ممكن است يك شايعه كاذب باشد يا در وراى آن حقيقتى نهفته باشد. بر دستگاه رهبرى واجب است پيش از افشاء و انتشار آن دست به اقدام مناسب زند. و از اين قبيل.

«وَ إِذا جاءَهُمْ أَمْرٌ مِنَ الْأَمْنِ أَوِ الْخَوْفِ أَذاعُوا بِهِ‌- چون خبرى چه ايمنى و چه ترس به آنها رسد آن را در همه جا فاش مى‌كنند.» اينان كه چنين مى‌كنند اهل تقوى و يقين نيستند و گرنه چسان خبر را پيش از بررسى حقيقت آن افشاء مى‌كنند. اين خبر گاه ممكن است به امور مهم مربوط باشد كه قرآن از آن به «امر» تعبير مى‌كند.

«وَ لَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ وَ إِلى‌ أُولِي الْأَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِينَ يَسْتَنْبِطُونَهُ مِنْهُمْ‌- و حال آنكه اگر در آن به پيامبر و اولو الامرشان رجوع‌