همچنين احكام خداوندى براى مردم بهترين چيزهاست زيرا امت اگر آن احكام را بطور كلى و بدون آنكه چيزى بر آن بيفزايد، به كار نبندد هيچ ارزشى نخواهد داشت. (آيه ٦٨) ارزش ايمان و عمل صالح، همان ارزش اساسى است كه اشخاص در جامعه اسلامى بر حسب پيوندشان با آن، بدان سنجيده مى‌شوند. (آيه ٦٩) ولى اهل كتاب دين خود تحريف كردند و از هواهاى نفسانى پيروى نمودند، تا آنجا كه اگر پيامبرى مى‌آمد و سخنى مى‌گفت بر خلاف هواهاى ايشان تكذيبش مى‌كردند، يا او را كشتندش و مى‌پنداشتند كه اگر او را از ميان بردارند زندگى خوشى در انتظار آنهاست ولى همواره نتيجه بر عكس بود. (آيه ٧١) اما مسيحيان مسيح را خدا خواندند و حال آنكه مسيح خود آنان را به خدا مى‌خواند و از شرك آوردن به خدا منع مى‌كرد. بعضى از ايشان بودند كه به سه خدا معتقد بودند و مى‌گفتند كه مسيح هم يكى از آنهاست. اينان كافرند و اگر از پروردگار طلب آمرزش نكنند به كيفر سخت او گرفتار خواهند آمد.

بنا بر اين مسيح تنها پيامبرى است همانند ديگر پيامبران خدا و مادرش مريم صديقه است. انديشه تعدد خدايان از افكار جاهلى مايه گرفته و به اديان آسمانى راه يافته است و/ ٢٨٣ همه پيامبران با چنين افكار و انديشه‌هايى به مبارزه برخاسته‌اند و مسيح خود يكى از همين پيامبران بود. (آيه ٧٨) كسانى كه اين انديشه‌هاى كفرآميز را به اديان الهى داخل كرده‌اند خود كافرانى بوده‌اند دور از روحيه رسالت. دليلش هم اين است كه از منكرات پرهيز نمى‌كنند و بسيارى از ايشان كفار را به رهبرى و دوستى خود برگزيده‌اند و اين از صفات كافران است، زيرا اگر اينان واقعا به خدا ايمان آورده بودند كافران را به دوستى برنمى‌گزيدند. البته برخى از علماى نصارى هم چنان متمسك به دين خدا هستند و مسلم است كه اينان را نزد خداوند پاداشى نيكوست. قرآن رهبرى جامعه اسلامى را از يهود و نصارى جدا كرده است. سپس باز مى‌گردد و از تنظيم حيات اجتماعى و ضرورت انتفاع از خوردنيهاى نيكو و حلال سخن مى‌گويد، البته با