تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٣٣ - جزاى خدعهگران

پيشنهاد صلح كردند، خدا هيچ راهى براى شما بر ضد آنان نگشوده است.»

جزاى خدعه‌گران‌

[٩١] فرض بر اين است كه پيشنهاد صلح اين گروه خدعه‌اى بيش نباشد.

اگر چنين باشد تعقيب آنان و مجاب كردنشان در برابر قانون واجب است.

/ ١٤٥ «سَتَجِدُونَ آخَرِينَ يُرِيدُونَ أَنْ يَأْمَنُوكُمْ وَ يَأْمَنُوا قَوْمَهُمْ كُلَّما رُدُّوا إِلَى الْفِتْنَةِ أُرْكِسُوا فِيها- گروه ديگر را خواهى يافت كه مى‌خواهند از شما و قوم خود در امان باشند. اينان هر گاه به كفر دعوت شوند، بدان بازگردند.» اين گروه با آن گروه پيشين در ترس شريكند. جز اينكه در دل كينه دارند و منتظر فرصت‌اند، در حالى كه آن گروه ديگر به سبب ضعفشان راه تسليم در پيش گرفته‌اند.

«فَإِنْ لَمْ يَعْتَزِلُوكُمْ وَ يُلْقُوا إِلَيْكُمُ السَّلَمَ وَ يَكُفُّوا أَيْدِيَهُمْ فَخُذُوهُمْ وَ اقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ‌- پس اگر خود را به كنارى نكشند و از اعمال خويش بازنايستند، آنان را هر جا كه يافتيد، بگيريد و بكشيد.» يعنى اگر اين گروه مانند گروه پيشين به خصومت خويش پايان ندادند و دست از توطئه‌چينى بر ضد امت برنداشتند از قتال با آنان چاره‌اى نيست.

«وَ أُولئِكُمْ جَعَلْنا لَكُمْ عَلَيْهِمْ سُلْطاناً مُبِيناً- كه شما را بر آنان تسلط آشكار داده‌ايم.» اين تسلّط آشكار به دو گونه است يا استدلال و برهان كوبنده يا قوه قهريه.

زيرا اين منافقان توطئه‌گرانى بر ضد سلامت امت اسلامى هستند و آن را بازيچه اهواء خود ساخته‌اند.

اين آيات براى ما حكم گروه‌هاى مختلفى را كه امنيت دولت اسلامى را به خطر مى‌اندازند بيان مى‌دارند، يعنى گروه‌هايى را كه در اخلال امنيت بلاد اسلامى سهيم‌اند. بنا بر اين با گروه‌هايى كه ضد رژيم حاكمه طاغوتى فعاليت مى‌كنند، تطبيق نمى‌كنند. زيرا فعاليت آنها از سرچشمه نبوت مايه نگرفته است،