تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٢٩ - تبشير و تحذير دو وظيفه پيامبران

اين امر اين است كه به طور مستمر واقع شده است.

مى‌دانيم كه باران جزئى از سنّت حيات است زيرا مكرّر باريدن آن اتّفاق مى‌افتد و لرزش نيز جزئى از طبيعت زمين است زيرا هر چند گاه زلزله‌اى زمين را مى‌لرزاند، بنا بر اين رسالت پيامبران هم تا زمانى كه به شكل مكرر واقع مى‌شود جزئى از سنتهاى زندگى است.

«وَ رُسُلًا قَدْ قَصَصْناهُمْ عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ وَ رُسُلًا لَمْ نَقْصُصْهُمْ عَلَيْكَ‌- پيامبرانى كه پيش از اين داستانهايشان را براى تو گفته‌ايم و پيامبرانى كه داستانهايشان را براى تو نگفته‌ايم.» اين ارتباط رسول با خدا گاه از وحى هم فراتر مى‌رود و به صورت تكلم بدون واسطه درمى‌آيد. يعنى خدا با انسان بى‌هيچ واسطه‌اى سخن مى‌گويد. مسلم است چنين وحيى از وحى از پشت پرده قوى‌تر است.

«وَ كَلَّمَ اللَّهُ مُوسى‌ تَكْلِيماً- و خدا با موسى سخن گفت، چه سخن گفتنى، بى‌ميانجى.»

تبشير و تحذير دو وظيفه پيامبران‌

[١٦٥] هدف اصلى از بعثت انبياء بشارت دادن به زندگى بهتر و تحذير از هلاكت است. تا كسى فردا نگويد: اى پروردگار ما چرا براى ما پيامبران نفرستادى تا گمراه نشويم و در هلاكت نيفتيم. اين يكى از دلايل عقلانى است بر اينكه خداوند بايد رسولان را مبعوث دارد. ديگر آنكه خدا به ارسال رسل قادر است و در اين ترديدى نيست. زيرا خداوند حكيم است و/ ٢٥٧ او افراد بشر را پيش از آنكه حجت را بر آنان تمام كند عذاب نمى‌نمايد

«رُسُلًا مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ وَ كانَ اللَّهُ عَزِيزاً حَكِيماً- پيامبرانى مژده دهنده و بيم دهنده، تا از آن پس مردم را بر خدا حجتى نباشد و خدا پيروزمند و حكيم است.» اگر خداوند پيامبران مژده دهنده و بيم دهنده را نمى‌فرستاد اين امر با عزت‌