تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٦٧ - هدفهاى منافقان

مخالف خواهند پيوست. اينان عناصرى فرصت‌طلب هستند و اصلا به درد جبهه تو نمى‌خورند.

و تو اى رسول خدا! رهبريت را دستورى ثابت است كه در آن «كتاب» كه بر تو نازل كرده‌ايم آمده است دستورى حكيمانه. و اين است فضل خداوند در حق تو. از سوى ديگر تو را علم عنايت كرده‌ايم و علم، خود براى مجاب كردن دشمن يا غلبه بر او نيروى عظيمى است./ ١٨٥ با اين رحمت خداوندى كه تو را ارزانى داشته‌اند چگونه مى‌توانند به تو زيان رسانند.

«وَ أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَيْكَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ عَلَّمَكَ ما لَمْ تَكُنْ تَعْلَمُ وَ كانَ فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكَ عَظِيماً- و خدا بر تو كتاب و حكمت نازل كرده و چيزهايى به تو آموخت كه از اين پيش نمى‌دانسته‌اى و خدا لطف بزرگ خود را بر تو ارزانى داشت.»

هدفهاى منافقان‌

[١١٤] از شگردهاى اين مكاران، نزديكى به رسول خدا بود، براى دو منظور

نخست: به قصد تأثير در او تا آنجا كه مى‌توانند.

دوم: در نزد مردم وانمود كنند كه مردمى قدرتمند و متنفذاند. غالبا تظاهر به تقوى مى‌كنند تا در پناه آن راه خيانتشان به مردم گشوده گردد و بدون وحشت از مردم به گناهان خود ادامه دهند.

ولى بر پيامبر واجب است كه آنان را از خود دور گرداند و به كسى كه سر نزد گوش او آورده و به خيال خود او را به راه خير دعوت مى‌كند گوش فرا ندهد.

همچنين بر همه رهبران الهى است كه اطرافيان فاسد را از گرد خود بپراكنند و مستشاران صالح كه او را به خير مى‌كشانند، برگزيند.

«لا خَيْرَ فِي كَثِيرٍ مِنْ نَجْواهُمْ إِلَّا مَنْ أَمَرَ بِصَدَقَةٍ أَوْ مَعْرُوفٍ أَوْ إِصْلاحٍ بَيْنَ النَّاسِ‌- در بسيارى از نجواهايشان فايده‌اى نيست. مگر در سخن آنان‌