تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٠٨ - برترىجويى در داستان نخستين برترىجويى

معناى واژه‌ها

٢٧ [قربانا]: قربان، آن چيزى است كه به وسيله آن قربت و نزديكى به رحمت الهى حاصل مى‌آيد.

٢٨ [بسطت‌]: بسط به معناى كشيدن است خلاف قبض.

٢٩ [تبوء]: تبوء به معناى بازگشت است.

٣٠ [فطوعت‌]: فرمانبر او شد.

٣١ [يوارى‌]: به معناى پوشاندن است.

[سوأة اخي‌]: شرمگاه او.

/ ٣٥٢

انگيزه‌هاى كشاكش و آثار روانى آن‌

شرح آيات

برترى‌جويى در داستان نخستين برترى‌جويى‌

[٢٧] داستان دو پسر آدم داستانى واقعا عبرت‌آميز است. افزون بر آن، يك داستان واقعى است و هدف آن، تحقق صلح و سلامت در ميان فرزندان آدم است.

هم چنان كه راضى نمى‌شويم كه يك برادر بر برادر ديگر خود كه هر دو فرزندان آدم‌اند تجاوز ورزد، نبايد راضى شويم كه انسانى بر انسان ديگر كه آنها هم از فرزندان آدم‌اند و در نتيجه برادراند بر يكديگر دست تطاول گشايند.

«وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ ابْنَيْ آدَمَ بِالْحَقِّ إِذْ قَرَّبا قُرْباناً- و داستان راستين دو پسر آدم را برايشان بخوان، آن گاه كه قربانيى كردند.»