تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٢٣ - حقيقت توبه

كه مظهر حكمت و هدايت و صلاح نظام و تشريع اوست.

گريزگاه توبه‌

[٣٩] در هر جريمه‌اى، هدف اساسى اسلام تزكيه جامعه است از آن و از آثار آن. هدف انتقام از مرتكبان نيست. از اين رو خداوند، در توبه را به روى مجرمان گشوده است ولى شرط كرده كه توبه آنها لفظى نباشد، بلكه توبه‌اى از روى قلب و بدون بازگشت به گناه باشد و نشان آن در/ ٣٧٠ اعمال توبه كننده كه از فساد به صلاح گراييده متجلى گردد.

«فَمَنْ تابَ مِنْ بَعْدِ ظُلْمِهِ وَ أَصْلَحَ فَإِنَّ اللَّهَ يَتُوبُ عَلَيْهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ‌- هر كس پس از كردار ناپسندش توبه كند و به صلاح آيد خدا توبه او را مى‌پذيرد كه او آمرزنده و مهربان است.»

حقيقت توبه‌

اما كسى كه دزدى را ترك كرده و اموال دزديده شده را به صاحبانشان نداده يا دزدى را به سبب دشوارى‌اش ترك كرده و به حيله‌گرى و رشوه‌خوارى و فسق مشغول شده توبه‌اش توبه واقعى نيست و رحمت خدا كه همه چيز را در بر گرفته او را در بر نخواهد گرفت. خداوند آمرزنده است قلب انسان و و جدان جامعه و صحيفه اعمال را پاك خواهد ساخت. همه آثار گناهانى كه فرد مرتكب شده مى‌زدايد.

آن سان كه گويى مرتكب گناهى نشده است. خدا رحيم است و بر توبه كننده‌اى كه اينك به راه راست افتاده است تفضّل خواهد كرد و آن نعمت و آسودگى و خوشبختى را كه مى‌پنداشت از طريق معصيت فراچنگ خواهد آورد، از طريق درستكارى به او ارزانى خواهد داشت.

[٤٠] خداوند از مردم نمى‌ترسد. از اين رو با آنان به ظلم يا به قساوت معامله نمى‌كند. دولت اسلامى نيز بايد چنين باشد. در دل مردم وحشت نيفكند از بيم آن كه مبادا عليه او قيام كنند. نه، بلكه بايد هنگامى كه نشانه‌هاى اصلاح در