تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٣٧ - پرستش خداوند خود امتيازى است

آنچه در آسمانها و زمين است و خدا كارسازى را كافى است.» آيا معقول به نظر مى‌آيد كه پروردگار آسمانها و زمين يكى از افراد بشر را به فرزندى برگزيند؟ ارزش معجزات عيسى نسبت به قدرت عظيم خداوندى كه در ملكوت آسمانها و زمين تجلى مى‌كند چيست؟

آيا تناسبى دارد كه عيسى آن انسان محدود ناتوان فرزند پروردگار عظيم توانا باشد؟

آيا به جاى اينكه عيسى را به خدايى گيريم بهتر نيست كه ذات پروردگار را به خدايى خود بپذيريم. آيا خداى يكتا ما را از عيسى و غير عيسى- از افراد بشر- بى‌نياز نمى‌كند؟ آيا خدا كارساز و ياور و رهبر و راهنماى ما نيست؟

پرستش خداوند خود امتيازى است‌

[١٧٢] ساده‌ترين دليلى كه عيسى جز يكى از بندگان خدا نيست اين است كه عيسى خدا را مى‌پرستد و از فرمانهاى او اطاعت مى‌نمايد آن سان كه ديگر پيامبران خدا را مى‌پرستيدند و از او اطاعت مى‌كردند. و از دلايلى كه آنها نيز- چون ما- بندگان خدايند اين است كه همه ما بايد پرستنده او باشيم و فرمانبردار او.

«لَنْ يَسْتَنْكِفَ الْمَسِيحُ أَنْ يَكُونَ عَبْداً لِلَّهِ‌- مسيح ابايى نداشت كه يكى از بندگان خدا باشد.» يعنى عيسى تنها و تنها خود را در خور بندگى و پرستش خداوند مى‌دانست.

«وَ لَا الْمَلائِكَةُ الْمُقَرَّبُونَ‌- و ملائكه مقرب نيز ابايى ندارند.» برخى مى‌پنداشتند كه فرشتگان مقرب در كارهاى خدا شريك‌اند.

- سبحان اللَّه- اينان نيز به نوبه خود جز پرستش خداوند دعوى ديگرى ندارند.

/ ٢٦٧ «وَ مَنْ يَسْتَنْكِفْ عَنْ عِبادَتِهِ وَ يَسْتَكْبِرْ- هر كه از پرستش خداوند سرباز زند و سركشى كند.» يعنى هر كس خود را از روى تكبّر و دروغ بالاتر از پرستش خداوند مى‌داند بايد بداند كه جز انسانى ناتوان نيست و دليل ناتوانى او اين است كه در قيامت در