تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٢٢ - معجزه مائده، ايمان به غيب و شهود

در برابر خدا. همچنين است علم او و حكمت او.

«وَ إِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِيلَ‌- و به تو كتاب و حكمت و تورات و انجيل آموختم.» معلوم است كه كتاب همان دستورات شرعى و قوانين است كه در تورات آمده و حكمت عبارت است از مواعظ و رهنمودهايى كه در انجيل است.

«وَ إِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ بِإِذْنِي فَتَنْفُخُ فِيها فَتَكُونُ طَيْراً بِإِذْنِي وَ تُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ بِإِذْنِي وَ إِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتى‌ بِإِذْنِي‌- و آن گاه كه به امر من از گل چيزى چون پرنده ساختى و در آن دميدى به امر من پرنده‌اى شد و كور مادرزاد و پيسى گرفته را به فرمان من شفا دادى و به امر من مردگان از گور بيرون آوردى.» قرآن در سرتاسر اين مطلب كلمه «به امر من، به فرمان من» را تكرار كرده است تا دليل باشد كه عيسى (ع) بنده خدا بود.

«وَ إِذْ كَفَفْتُ بَنِي إِسْرائِيلَ عَنْكَ إِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّناتِ فَقالَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ إِنْ هذا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ‌- و چون با اين دلايل روشن نزد بنى اسراييل آمدى من آنان را از آسيب رساندن به تو بازداشتم از ميانشان كسانى كه كافر بودند، گفتند كه اين جز جادويى آشكار نيست.» بنى اسراييل مبارزه با عيسى را به هر طريقى كه ممكن بود آغاز كردند و اگر خداوند عيسى را يارى نمى‌كرد عيسى همانند هر شخص ديگر در برابر آنان ناتوان بود. بنا بر اين عيسى بر خلاف پندار مسيحيان نمى‌تواند خدا باشد.

معجزه مائده، ايمان به غيب و شهود

[١١١] از همه مهمتر آن كه خدا بر او اعتماد كرد و او را رسول خود گردانيد.

/ ٤٩٦ «وَ إِذْ أَوْحَيْتُ إِلَى الْحَوارِيِّينَ أَنْ آمِنُوا بِي وَ بِرَسُولِي قالُوا آمَنَّا وَ اشْهَدْ بِأَنَّنا مُسْلِمُونَ‌- به حواريان وحى كرديم: به من و پيامبر من ايمان بياوريد. گفتند