تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٠٧ - دوستى و پيوند با چه كسى؟

هر گاه مؤمنى با كافرى دوستى ورزد طبعا رشته دوستى‌اش را با مؤمنان خواهد بريد، از اين رو در قرآن در اين آيه تعبير «من دون المؤمنين» (به جاى مؤمنان) آمده است.

آرى، ممكن است دوستى و پيوند مؤمن به كافر از خلال دوستى و پيوند او به مؤمنان باشد، بدين گونه كه/ ٢٣٢ دوستى و پيوند خود را با مؤمنان و همه كافرانى كه به مؤمنان خدمت مى‌كنند خالصانه گرداند.

«أَ تُرِيدُونَ أَنْ تَجْعَلُوا لِلَّهِ عَلَيْكُمْ سُلْطاناً مُبِيناً- آيا كارى مى‌كنيد كه براى خدا به زيان خود حجتى آشكار پديد آريد.» پس خدا شما را يارى ننمايد، شما دوستيتان با او خالصانه نيست، زيرا دوستى خدا شامل كسانى مى‌شود كه در همه كار بد و اعتماد كنند و او را بپرستند بدينگونه كه برنامه‌هاى او را بى‌كم و كاست انجام دهند.

كسانى كه طرفدار كافران هستند خداوند آنها را به ايشان واگذارد، زيرا در حقيقت نمى‌توانند برنامه‌هاى الهى را به شكل كامل به اجرا درآورند.

[١٤٥] زمانى كه مؤمنى با كافرى دوستى و پيوند نمايد در شمار منافقان قرار خواهد گرفت و جزاى منافقان هم معلوم است: جهنم.

«إِنَّ الْمُنافِقِينَ فِي الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ- هر آينه منافقان در فروترين طبقات آتش هستند.» طبقات بهشت را درجات خوانده است و بالاترين آنها اعلى عليّين است و طبقات آتش را دركات خوانده بدترين دركات اسفل السافلين است.

«وَ لَنْ تَجِدَ لَهُمْ نَصِيراً- و هرگز برايشان ياورى نمى‌يابى.» آنان با كفار دوستى مى‌ورزند تا مگر از يارى آنها برخوردار شوند ولى در روز قيامت جز نوميدى نصيبى ندارند، زيرا خود را درون آتش دوزخ خواهند ديد بى‌آنكه ياران كافرشان به دوستى‌شان برخيزند.