تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٩٣ - همه چيز حلال است

گرانبهاترين چيزها براى بشر ياد خداست و ياد مسئوليت و تعهد او به اداى آن.

و شيطان انسان را به خطى ديگر كه بر عكس اوست مى‌اندازد. آيا وقت آن نرسيد كه توبه كنيم و شيطان را طرد كنيم و جام غفلت را بشكنيم و اسباب عداوت و كينه را به دور افكنيم؟

راه بازگشت‌

[٩٢] به آستان اطاعت و تعهد در برابر مسئوليتها بازمى‌گرديم.

«وَ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ‌- خدا و پيامبرش را اطاعت كنيد.» به جاى غفلت و فراموشكارى هشيارى پيشه مى‌كنيم و به سلاح پرهيزگارى مسلح مى‌شويم. وقتى كه تو در بيشه‌اى انبوه و تاريك و پر از درندگان گرفتار شده باشى آيا درست است كه به خواب روى و آن همه خطرهايى را كه گرد بر گردت را گرفته‌اند به فراموشى بسپارى؟ شيطان آدمى را به غفلت مى‌خواند و خدا به هوشيارى.

«وَ احْذَرُوا فَإِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّما عَلى‌ رَسُولِنَا الْبَلاغُ الْمُبِينُ‌- و پروا كنيد و اگر رويگردان شويد بدانيد كه وظيفه پيامبر ما رسانيدن پيام روشن خداوند است.» ما پاسخگوى اعمال شما نيستيم، رسول ما هم پاسخگوى اعمال شما نيست، شما خود پاسخگوى اعمال خود هستيد. بر رسول ماست كه رسالت خويش به شما ابلاغ كند، سپس شما خود بار مسئوليت را به دوش مى‌گيريد.

همه چيز حلال است‌

[٩٣] حرام شدن شراب به معنى اين نيست كه خدا مى‌خواهد كه انسان در تنگى و سختى/ ٤٥٩ زيست كند. خداوند چيزهاى پاكيزه را بر انسان حرام نكرده است.

«لَيْسَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ جُناحٌ فِيما طَعِمُوا- بر آنان كه ايمان آورده‌اند و كارهاى شايسته كرده‌اند، در آنچه خورده‌اند گناهى نيست.»