تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٤٠ - كتاب حق

آن عقيده كه آهنگ گمراه كردن بشر را دارند ندهيم. آنان كه از دين خدا روى برمى‌گردانند سببش گناهانى است كه دلهايشان را سخت كرده، آن سان كه ديگر چهره حقيقت را از پس پرده‌اى كه بر قلوبشان فروافتاده است نمى‌بينند و اينان مردمى فاسق هستند، كه مى‌خواهند احكام جاهليت را كه انعكاسى از عقب‌افتادگى و ارتجاع و ستم است مجرى دارند و احكام خدا را كه متكى به علم و ايمان و در نتيجه يقين است ترك گويند.

شرح آيات

كتاب حق‌

[٤٨] هم چنان كه خداوند تورات و انجيل را نازل كرد، براى همان اهداف قرآن را نيز نازل نمود. قرآن متصل به حق است، حقى است هماهنگ با سنن حيات و نظامات عالم وجود و فطرت انسانى و وسيله راستين اوست و آن عمل صالح و ايمان و فداكارى است و هدف آن حق است و آن رستگارى انسان و سعادت او است. چه بسا «ب» در بالحق دليل بر اين همكارى و هميارى تام ميان كتاب و حق باشد. زيرا قرآن اصلا حق است و وسيله و هدف است.

«وَ أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِ‌- اين كتاب را به راستى بر تو نازل كرديم.» قرآن آنچه را در كتب پيشين آمده است تصديق مى‌كند و اين خود دليل بر اين است كه ميان آنها وحدتى برقرار است ولى قرآن بر آنها برترى دارد زيرا آنها را كاملتر مى‌نمايد و بر آنان سيطره دارد.

«مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتابِ وَ مُهَيْمِناً عَلَيْهِ‌- تصديق كننده و حاكم بر كتابهايى است كه پيش از آن بوده‌اند.» پس هر غموض و پيچيدگى كه در انجيل بوده تفصيل آن در قرآن آمده است.