تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٢٠ - شرح آيات

سبب كفرشان نبود؟ چون كافر شدند خداوند بر دلهايشان مهر برنهاد و دريچه‌هاى هدايت را فروبست./ ٢٤٦ همانند كسى كه ديده بر هم مى‌فشارد تا آفتاب را نبيند تا آفتاب غروب كند. آيا اگر ديده بگشايد آفتاب را خواهد ديد؟ هرگز! آنان نابينايى را بر هدايت اختيار كردند، خداوند نيز نور هدايت را از ايشان بازگرفت تا سزاى كفرشان و انكارشان باشد.

«فَبِما نَقْضِهِمْ مِيثاقَهُمْ وَ كُفْرِهِمْ بِآياتِ اللَّهِ وَ قَتْلِهِمُ الْأَنْبِياءَ بِغَيْرِ حَقٍ‌- پس به سبب پيمان‌شكستنشان و كافر شدنشان به آيات خدا و به ناحق كشتن پيامبران.» مسلّم است كه كشتن هيچ پيامبرى به حق نيست و در اين آيه واژه «بناحق» براى تأكيد آمده است. بعضى مى‌گويند مراد اين است كه اينان پيامبران را در جنگ نكشته‌اند. زيرا برخى چنان مى‌پنداشتند كه اگر آنان را در جنگ بكشند، كشتنشان بر حق است.

اينان پيامبران را در اسارت مى‌كشتند بدون هيچ عذر و بهانه‌اى و تنها بر طبق مقياسهاى جاهلى خود.

«وَ قَوْلِهِمْ قُلُوبُنا غُلْفٌ‌- و اينكه گفتند دلهاى ما فروبسته است.» يعنى جايى براى نور خدا ندارد. و اين خود بهانه‌اى سخيف است كه همه معاندانى كه در برابر خصم فرومانده‌اند و مى‌خواهند به بحث و جدل پايان دهند بدان متوسّل مى‌شوند و مى‌گويند: چه كنيم؟ خدا ما را چنين خلق كرده است، نمى‌فهميم، نمى‌توانيم ايمان بياوريم و در پى آن بار مسئوليت از دوش خود مى‌افكنند. ولى خدا مى‌داند كه آشكارا دروغ مى‌گويند.

«بَلْ طَبَعَ اللَّهُ عَلَيْها بِكُفْرِهِمْ‌- خدا بر دلهايشان به سبب كفرشان مهر نهاده است.» اينان به فهم حقايق قادراند. زيرا خداوند آنان را چون ديگران از نعمت عقل متمتع ساخته و فرصت هدايت عطا كرده ولى اينان خود به خدا كافر شدند و راه هدايت به روى خود بربستند. اين جماعت اكنون هم مى‌توانند راه ديگرگون‌