«وَ لَيَزِيدَنَّ كَثِيراً مِنْهُمْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ طُغْياناً وَ كُفْراً فَلا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرِينَ‌- آنچه از جانب پروردگارت بر تو نازل شده است بر طغيان و كفر بيشترشان بيفزايد. پس بر اين مردم كافر غمگين مباش.» [٦٩] چون اهل كتاب هر چه را از سوى خدا بر آنها نازل شده انجام دهند رحمت خدا وسيع است و فضل او عظيم. خداوند آنان را چون مسلمانان به بهشت داخل مى‌كند.

«إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ الَّذِينَ هادُوا وَ الصَّابِئُونَ وَ النَّصارى‌ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ عَمِلَ صالِحاً فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ‌- هر آينه از ميان آنان كه ايمان آورده‌اند و يهود و صابئان و نصارا هر كه به خدا و روز قيامت ايمان داشته باشد و كار شايسته كند بيمى بر او نيست و محزون نمى‌شود.» [٧٠] بنى اسراييل و همه اهل كتاب مأمور شده‌اند كه به حق ايمان بياورند، هر زمان كه باشد و هر جا كه باشد ولى اينان از اين فرمان اطاعت نكردند و عهدى را كه بسته بودند شكستند.

پس بر حسب هواى نفس خويش يا بر حسب تنگ‌نظريهاى نژادى با رسالات پروردگار خويش كينه ورزيدند. چون رسولى از جانب خدا مى‌آمد و با مصالح آنان مخالفت مى‌ورزيد، يا آن رسول از نژاد آنان نبود، به او ايمان نمى‌آوردند و اين امر دليل بر اين است كه اصلا به خدا ايمان ندارند بلكه به هواهاى نفسانى و گرايشهاى نژادى ايمان دارند.

/ ٤٣١ «لَقَدْ أَخَذْنا مِيثاقَ بَنِي إِسْرائِيلَ وَ أَرْسَلْنا إِلَيْهِمْ رُسُلًا كُلَّما جاءَهُمْ رَسُولٌ بِما لا تَهْوى‌ أَنْفُسُهُمْ فَرِيقاً كَذَّبُوا وَ فَرِيقاً يَقْتُلُونَ‌- ما از بنى اسراييل پيمان گرفتيم و پيامبرانى برايشان فرستاديم. هر گاه كه پيامبرى چيزى مى‌گفت كه با خواهش دلشان موافق نبود، گروهى را تكذيب مى‌كردند و گروهى را مى‌كشتند.» عمل تكذيب رسول به مثابه قتل او بود، زيرا مهمترين چيزها در نزد پيامبران رسالت آنهاست اگر آن را دروغ انگارند چنان است كه او را كشته‌اند.

[٧١] اينان مى‌پنداشتند كه كشتن يا تكذيب انبياء تأثير سويى در زندگى‌