تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١١ - ب - موضوعات اين سوره

مى‌دهد كه راهى جز توبه و اصلاح نفس خويش در پيش روى ندارند سپس بايد شكر خداى به جاى آرند و به ايمان گرايند و به آشكارا لب به سخن بد و ناهنجار نگشايند و با انجام كارهاى پسنديده در طلب خشنودى خداوند باشند.

قرآن اين بار با تفصيل بيشترى از بساطت ايمان و حقيقت تجزيه ناپذير آن سخن به ميان مى‌آورد و در آيات (١٥٠- ١٦٠) بيان مى‌دارد كه آن كسان كه به دليل عدم اقناع ايمان نمى‌آورند، مردمى دروغگويند. اينان همانند بنى اسرائيل‌اند آن گاه كه از موسى خواستند كه خدا را به آشكارا به آنان بنماياند و سپس با آنكه نشانه‌هاى قدرت خداوندى بر ايشان آشكار شد گوساله پرستيدند و پيمان بشكستند و به آيات خدا كافر شدند و مريم را به فحشاء متهم ساختند و مدعى شدند كه عيسى را كشته‌اند و بر خود ستم كردند و رباخوارى پيشه گرفتند.

قرآن در آيات پايانى اين سوره از ضرورت ايمان به خدا و رسول او به شكلى كامل حكايت مى‌كند و مردمان را به نورى كه بر ايشان نازل شده است فرا مى‌خواند و به عنوان نمونه‌اى از اين ايمان احكامى درباره ارث بيان مى‌كند و سوره نساء بدان پايان مى‌پذيرد.

اين نگرش كلى و موجز در بيان موضوعات سوره نساء آن رشته‌اى را كه آن موضوعات اصلى را به هم ربط مى‌دهد، آشكار ساخت و مراد از آن جامعه اسلامى است با ارزشهايى كه براى حق و دادگرى و پرهيزگارى قايل است و نيز توجه خاص به حقوق زن و يتيم و سفيه و فقير و دفاع از مستضعفان و محرومان و نيز رهبرى روشن دولتى و سياسى منبعث از اراده‌هاى/ ٨ استوار و از روى حزم و احتياط و متكى بر ستونهاى استوار ايمان امت به رسول و بعد از او به اولو الامر.

طبعا قرآن جامعه اسلامى را فقط به شيوه علمى مورد بحث قرار نمى‌دهد، بلكه جنبه‌هاى تربيتى آن را نيز در نظر دارد. ما از خلال مباحث مبارك او درمى‌يابيم كه اين جامعه را چگونه بنا كنيم و چه عواملى ما را به اختيار كردن آن وادار مى‌كند.