تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٦١ - اجتناب از ستم آمرزش گناه است

معذب خواهد كرد ...

«وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ عُدْواناً وَ ظُلْماً فَسَوْفَ نُصْلِيهِ ناراً وَ كانَ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيراً- و هر كه اين كارها از روى تجاوز و ستم كند، او را در آتش خواهيم افكند و اين بر خداى آسان است.»

اجتناب از ستم آمرزش گناه است‌

[٣١] ستم اجتماعى بدترين ستمهاست و اجتناب از اين ستم شفيع ديگر گناهان آدمى است. مثلا كسى كه نماز نمى‌خواند در عين حال به مال و جان مردم هم تعدى نمى‌كند همين احترام به حقوق مردم سبب غفران و آمرزش گناه او مى‌شود. زيرا هدف اصلى و والاى نماز زيادت ايمان و احترام به حقوق مردم است، اما كسى كه نماز مى‌خواند و اموال مردم را مى‌خورد يا آنان را مى‌كشد نمازش او را سود ندهد و شفيع او نخواهد شد.

عمل صالح آدمى شفيع اوست در كارهاى زشتى كه مرتكب شده ولى به شرطى كه آن عمل صالح بزرگتر از آن كار زشت باشد و خداى تعالى گويد: «إِنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئاتِ‌- كارهاى نيك كارهاى بد را مى‌زدايند.» «إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْهُ‌- اگر از گناهان بزرگى كه شما را از آن نهى كرده‌اند اجتناب كنيد.» مانند شرك به خدا و ستم به مردم و قتل نفسى كه خدا آن را حرام كرده ... الخ.

«نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ‌- از ديگر گناهانتان درمى‌گذريم.»/ ٦٦ يعنى آنها را به عمل صالح و كار نيك شما مى‌پوشانيم تا در باب آنها مورد بازخواست قرار نگيريد، هم چنان كه زارع تخم را در زمين مى‌افشاند و در زير خاك مى‌پوشاند ...

«وَ نُدْخِلْكُمْ مُدْخَلًا كَرِيماً- و شما را به مكانى نيكو درمى‌آوريم.» اين مكان نيكو همان رستگارى در دنيا و سعادت در آخرت است. زيرا