تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢١٣ - خودپرستى چيست؟ ١٥٠ ايمان كدام است؟

خودپرستى چيست؟ [١٥٠] ايمان كدام است؟

جواب: ايمان سركوبى قواى شر است در وجود آدمى براى رضايت خداوند و تسليم نفس است به درگاه رفيع عقل. ايمان، پاسخ دادن بنده است به نداى خداوند و در نتيجه، مخالفت با هواهاى نفسانى و پيروى از برنامه‌هاى الهى.

اگر معنى ايمان اين است، پس كسى كه زمانى موافق با حق است كه حق موافق مصالح او باشد، يا زمانى در برابر حق سر فرود مى‌آورد كه هدفش تحقق نيات پليد خود باشد يا هنگامى تسليم عقل مى‌شود كه با هواهاى نفسانى او دمساز و همراه باشد يا وقتى به نداى خداوند پاسخ مى‌دهد كه به اميال نفسانى و شهوات او آسيب نرساند، چنين كسى را به ايمان راهى نيست.

چنين كسى در كفر فرورفته، زيرا خود را مى‌پرستد و خدا را وسيله‌اى مى‌شناسد براى تحقق مصالحش.

كسانى كه در دين خدا دست به انتخاب مى‌زنند و آنچه را كه موافق مصالحشان باشد مى‌پذيرند و آنچه را مخالف آن باشد رد مى‌كنند، اينان پرستنده مصالح خود هستند، نه پرستنده خدا. بنا بر اين در زمره كافران واقعى هستند و خدا نيز، آنان را در حكم كافران آورده است. و گفته است

/ ٢٣٩ «إِنَّ الَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَ يُرِيدُونَ أَنْ يُفَرِّقُوا بَيْنَ اللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَ يَقُولُونَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَ نَكْفُرُ بِبَعْضٍ وَ يُرِيدُونَ أَنْ يَتَّخِذُوا بَيْنَ ذلِكَ سَبِيلًا- كسانى هستند كه به خدا و پيامبرانش كافر مى‌شوند و مى‌خواهند ميان خدا و پيامبرانش جدايى افكنند و مى‌گويند كه بعضى را مى‌پذيريم و بعضى را نمى‌پذيريم و مى‌خواهند در اين ميان رهى برگزينند.» [١٥١] «أُولئِكَ هُمُ الْكافِرُونَ حَقًّا وَ أَعْتَدْنا لِلْكافِرِينَ عَذاباً مُهِيناً- اينان در حقيقت كافرانند و ما براى كافران عذابى خوار كننده آماده ساخته‌ايم.» جدا ساختن خدا از رسول و ادّعاى اينكه به همان ايمان به خدا بسنده‌