تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٤٦ - پاداش مجاهدان

مى‌آموزد كه قاعدين از آن بى‌خبرند.

مجاهد در راه خدا علاوه بر درجه علم به درجه ايمان و تقوى و شجاعت و اطاعت و انضباط و طول عمر و تندرستى هم نائل مى‌شود.

همه اين آثار نيكوى جهاد با آنكه اخروى است در زندگى دنيا هم انعكاس مى‌يابند.

دوم: مغفرت و توبه پروردگار نصيب اوست، زيرا خداوند گناهان پيشين او را زدوده است و در آخرت او را بدان گناهان كيفر نخواهد داد هم چنان كه در اين جهان نيز از تأثيرات منفى آنها بر نفس خود نجات يافته است.

حسودان كه سر در گريبان خود برده، مردم ضعيف الاراده، مردم بسيار گفتار اندك كردار، كسانى كه بسيارى از وظايف خود را ترك كرده‌اند و ضعف اراده و عدم كفّ نفس آنها را به وادى محرمات كشيده، چون در زندگى سربازى اسلامى داخل شوند به بركت خشونت و رنج و رويارويى با خطرات نظامى آن صفات نكوهيده در وجودشان دگرگون ميشود. جهاد براى آنها به منزله مدرسه تربيتى است و با تأثير كامل. اين مغفرتى كه رزمنده اسلامى بدان دست مى‌يابد، صياغت جديدى است از شخصيت و از ويژگيهاى جهاد است.

سوم آنكه: خداوند به رزمنده در راه خود رحمت خويش عنايت كرده. مراد از آن اين است كه در آخرت با او معاملتى نيكو خواهد شد/ ١٦٠ و اعمال صالح او را بدون ترديد خواهد پذيرفت و در محاسبه و بازخواست بر او سخت نخواهد گرفت و در اين دنيا نيز درهاى زندگى به رويش گشاده مى‌شود زيرا جهاد رزمنده را چنان تربيت مى‌كند كه بتواند بر خود و زندگى فرمان راند. آنكه چنين باشد، خدايش در دنيا موفّق دارد و نام نيك او بر زبانها اندازد، و از اين رو مورد احترام و تقدير همگان واقع شود.

اين است آن دستاوردهاى جهاد كه از آنها به درجات و مغفرت و رحمت تعبير شده

«دَرَجاتٍ مِنْهُ وَ مَغْفِرَةً وَ رَحْمَةً وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً- درجاتى از جانب خدا و آمرزش و رحمتى و خدا آمرزنده و مهربان است.»