تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٤٥ - پاداش مجاهدان

ايفا كند و بر او واجب است كه اين وظيفه را بدون هيچ كم و كاست و بدون هيچ غشّ و تقلبى به پايان رساند.

ر نظاميان در جامعه اسلامى خود به نوعى در صف مجاهدان رزمنده در راه خدا هستند. اگر افزونى توليد كشاورزى نباشد، اگر صنايع اسلامى از خوبى و استحكام برخوردار نباشند، اگر محققان و مكتشفان به كشفيات و اختراعات دست نيابند. اگر تاجر و كاسب معامله نكنند، چگونه سرباز مى‌تواند كاملا وظيفه خود را به انجام رساند؟ از اين رو است كه قرآن ضمن برشمردن فضيلت مجاهدان غير نظاميان را (كه به وظيفه خود عمل مى‌كند) به كلى از درجه اعتبار ساقط نمى‌كند و مى‌گويد

«وَ كُلًّا وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنى‌- و خدا همه را وعده‌هاى نيكو داده است.» و اين به هنگامى است كه ايمانى صافى داشته باشند و در زندگى از سنن الهى پيروى كنند ولى بار ديگر قرآن بازمى‌گردد و از فضيلت رزمندگان در راه خدا سخن مى‌گويد

«وَ فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجاهِدِينَ عَلَى الْقاعِدِينَ أَجْراً عَظِيماً- جهاد كنندگان را بر آنها كه از جهاد سر برمى‌تابند به مزدى بزرگ برترى داده است.» مراد اين است كه خداوند رزمندگان را در اين دنيا به درجتى فرا برده و در دنيا و آخرت هم اجرى عظيم داده است.

/ ١٥٩

پاداش مجاهدان‌

[٩٦] گفتيم كه رزمندگان در راه خدا از اجرى عظيم برخوردار شوند، اين اجر عظيم چيست؟

نخست آنكه: به قدر جهاد و فداكارى‌اش در نزد خداوند درجت يابد. اين درجات در دنيا هم منعكس مى‌شوند. مثلا خداوند مجاهد را عالم محسوب مى‌دارد و او را درجه علم مى‌دهد. زيرا جهاد عقل جهاد كننده را مى‌گشايد و به او چيزهايى‌