تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٣٥ - رهنمودهايى از آيات

معناى بيرون آوردن بنده و برده از بردگى به آزادى.

[ديه‌]: دادن خونبها.

٩٤ [عرض‌]: به هر يك از كالاهاى دنيا عرض گفته مى‌شود و نيز به هر چه ماندگار نباشد عرض گويند.

/ ١٤٨

امنيت فردى‌

رهنمودهايى از آيات

به دنبال سخن از امنيت اجتماعى در جامعه اسلامى اينك آيات از امنيت فردى در درون جامعه سخن گويند و از جريمه تجاوز به جان كسى خواه به غير عمد يا عمد و پرداخت خونبها و اداى كفاره به گرفتن روزه، براى كسى كه مرتكب قتل غير عمد شود. اما كسى كه مرتكب قتل عمد شود جزاى او جهنم است و جاودانه در آن خواهد بود.

مسئله خون را بى‌اهميت شمردن جايز نيست، حتى در عمليات نظامى بايد بيش از حمله يقين كرد كه طرف مقابل دشمن است و مسلح است. بنا بر اين حمله به مردمى كه از سوى آنها خطرى احساس نمى‌شود، تنها به هدف به چنگ آوردن غنايم مادى، جايز نيست، و اين عادت مردم عصر سياه جاهلى است.

جان انسان در قانون اسلامى محترم است و تلف كردن آن به هيچ وجه جايز نيست زيرا جامعه اسلامى بايد در سايه امنيت زندگى كند تا هر يك از افراد جامعه در اطمينان كامل به سازندگى و عمران مشغول باشد.