تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٦٤ - شرح آيات

«هر كس خشمى را، در حالى كه مى‌تواند آن را به اجرا درآورد، فرو خورد خداوند دلش را روز قيامت سرشار از امن و ايمان مى‌سازد»، و گفت

«هر كس به هنگام خواستن و ناخواستن و خشم آوردن بر نفس خود مسلّط باشد، خداوند پيكر او را از آتش باز مى‌دارد». [٨٢] از پيامبر اكرم ما (ص) روايت كرده‌اند كه گفت

«مى‌خواهيد از بهترين خويهاى نيك در دنيا و آخرت شما را خبر دهم كه چيست؟ گذشت از كسى كه بر تو ستم كند، و پيوستن به كسى كه از تو گسسته است، و نيكى با كسى كه تو را محروم داشته است». [٨٣] [٣٨] و از صفتهاى اجتماع شورى ايمان افراد آن به خطّى يگانه است، پس اجتماعى آميخته از مذهبهاى گوناگون را مجلس شورى نمى‌نامند، زيرا چگونه كسى كه نسبت به خدا كفر مى‌ورزد يا براى او شريك مى‌سازد با كسى كه به يكتا پرستى و اسلام ايمان دارد در مجلسى يگانه گرد آيد؟! «وَ الَّذِينَ اسْتَجابُوا لِرَبِّهِمْ‌- و آنان كه دعوت پروردگارشان را پاسخ مى‌گويند.» آنان در خطى يگانه كه همان خطّ امامى است كه به اذن خدا حكمرواست گرد مى‌آيند.

«وَ أَقامُوا الصَّلاةَ- و نماز مى‌گزارند.» با تمام آداب و ارزشهاى آن ... آن گاه پروردگار ما مستقيما بر صفت مشورت و رايزنى با يكديگر به عنوان آشكارترين صفت مؤمنان تأكيد مى‌كند.

/ ٣٧١ «وَ أَمْرُهُمْ شُورى‌ بَيْنَهُمْ‌- و كارشان بر پايه مشورت با يكديگر است.» از آن رو قرآن پاسخگويى به دعوت خدا و برپا داشتن نماز را با شرايط آن مقدّم آورده است كه اين دو ضرورت دارند تا شورى در اجتماع داراى اثرى مثبت‌