تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٥٠٧ - شرح آيات

همراه با ديانت، و امر به معروف، و نهى از منكر، و حرام شمردن حرام، و روا دانستن حلال، و انجيل شامل اندرزها و امثال بر او نازل شد، و در آن داستانسراييها و احكام حدود، و فرض ميراثها وجود ندارد، و آنچه بر او نازل شد در واقع تخفيف چيزهايى بود كه در تورات بر موسى نازل شده بود، و اين گفته خداست كه عيسى بن مريم آن را به بنى اسراييل باز گفت: « (براى آن آمدم) تا بعضى چيزها را كه بر شما حرام بود حلال گردانم»، [٦٥] و عيسى به مؤمنانى كه با او بودند و از او پيروى مى‌كردند فرمود تا به شريعت تورات و انجيل ايمان آورند». [٦٦] «وَ لِأُبَيِّنَ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِي تَخْتَلِفُونَ فِيهِ‌- و تا چيزهايى را كه در آن اختلاف مى‌كنيد بيان كنم.» پس عيسى- عليه السّلام- آمد تا اختلافى بزرگ را از ميان ببرد كه ميان بنى اسراييل نفوذ كرده دين آنها را فرا گرفته بود و آنها را به مذاهب پراكنده‌اى تقسيم كرده بود كه بارزترين آن مذاهب چهار مذهب بود

نخست: گروه صدوقيان از فرزندان هارون، كه ولايت بر معبد را از زمان داود و سليمان به ميراث برده بودند و به امور قشرى و ظاهرى و صورى عبادات اهتمام داشتند و ارزشها را تباه كرده بودند و از اين رو مى‌ديدى كه خود كارهاى ناروا مى‌كردند و آن گاه ديگران را به سبب سبك شمردن و ناچيز گرفتن پاره‌اى عبادات مؤاخذه مى‌كردند.

دوم: گروه فريسيان، كه از دنيا كناره جستند و به تصوّف گراييدند و بدين وسيله خود را برتر از مردم مى‌پنداشتند و بالاتر مى‌گرفتند و به زهد و شناختى كه داشتند فريفته شده بودند.

/ ٥٠٩ سوم: گروه سامريان كه كتابهايى را كه در زمانهاى بعدى به كتابهاى موسى افزوده شده بود نفى كردند.