تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٧٩ - يكتاپرستى محور روابط اجتماعى

در حديثى پشت در پشت از امام باقر- عليه السّلام- آمده است كه گفت: «الذّكر پيامبر خداست، و اهل ذكر اهل بيت اويند و هم ايشان را به پرسش گيرند». [٤٠] [٤٥] تسليم شدن به خواهشها و تمايلات ناز پروردگار و متنعّمان يا گردنكشان جايز نيست، زيرا در اين تسليم شرك نسبت به پروردگار قدرتمند وجود دارد. رسالت براى پاكسازى نفوس از شرك و پاكسازى اجتماع از رهبريهاى شرك آميز آمده است، پس چگونه امروز بپذيرد كه آنها در اقتدار و سلطه الهى شريكان (خدا) باشند؟

«وَ سْئَلْ مَنْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رُسُلِنا أَ جَعَلْنا مِنْ دُونِ الرَّحْمنِ آلِهَةً يُعْبَدُونَ‌- از پيامبران ما كه پيش از تو فرستاده‌ايم بپرس: آيا جز خداى رحمان ديگرى را براى پرستش آنها قرار داده بوديم؟» هرگز ... بيقين او خدايى است يگانه، و خدا در درون سينه كسى دو دل ننهاده است كه با يكى پروردگارش را بندگى كند و با ديگرى سر به آستان مال داران و قدرتمندان بسپارد.

يكتاپرستى محور روابط اجتماعى‌

پيش از اين گفتيم كه محور سوره زخرف در خوار شمردن مقام دنيا نمودار مى‌شود،/ ٤٨٢ تا مسلمان دنيا را ارزش و مقياسى براى سنجيدن امور قرار ندهد، و آيات اين درس رابطه استوار شده بر پايه اين ارزش نابود شونده را در هم مى‌شكند، زيرا ارزش درست نزد خدا آن ارزشى است كه از زندگى دنيا به آخرت كشيده مى‌شود.

اگر بتوانيم ارزش و ارزيابى اجتماع يا پيوندى كه ما را به يكديگر مربوط مى‌كند اصلاح كنيم و آن را ايمان قرار دهيم بدون توجّه به مصالح آنى، نه سرزمين و نژاد و خواهشها و شهوتها و دسته گراييها، عملا اجتماع ربّانى مورد نظر را برپا