تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٤٤ - شرح آيات

وانگهى چگونه آفريدن با به پسرى گرفتن جمع مى‌آيد؟ و آن گاه چرا دختران را براى خود برگزيده در حالى كه در فرهنگ جاهليّت دختر نمونه مطلوبى كه بدان مثل زنند و نسبت دهند نيست، پس چگونه آن را براى خدا نمونه مطلوب مى‌شمارند و منسوب مى‌كنند؟! [١٧] «وَ إِذا بُشِّرَ أَحَدُهُمْ بِما ضَرَبَ لِلرَّحْمنِ مَثَلًا ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا وَ هُوَ كَظِيمٌ‌- و چون به يكى از آنها مژده همان چيزى را دهند كه به خداى رحمان نسبت داده رويش سياه گردد و آكنده از خشم شود.» چهره‌اش از خشم تيره مى‌شود، و خشم خود را چنان فرو مى‌خورد كه گويى چيزى نمانده كه از خشم از هم بگسلد.

[١٨] «أَ وَ مَنْ يُنَشَّؤُا فِي الْحِلْيَةِ وَ هُوَ فِي الْخِصامِ غَيْرُ مُبِينٍ‌- آيا آن كه به آرايش پرورش يافته و در هنگام جنگ و جدال آشكار نمى‌شود (از آن خداست)؟» پس دختر كه نشو و نماى او در آرايش- و زيب و زيور- است و در نرمى و نازكى زندگى مى‌كند قادر است كارى را انجام دهد كه فرشتگان انجام مى‌دهند؟

هرگز. اگر خدا براى خود دخترانى برمى‌گزيد/ ٤٤٩ آنها را در باغهاى بهشت مى‌نهاد تا بخرامند و آنها را به پرداختن به امور زندگى نمى‌گماشت، و انگهى به همين سبب زنان قادر به جنگ و جدال همانند مردان نيستند، زيرا بر حسب عادت از فرط عاطفه هر چه در دلشان مى‌گذرد بر زبان آشكار مى‌كنند.

[١٩] و براى آن كه آنها براى خدا بخشى را از بندگانش قرار دادند، و انگاشتند كه او از آفريدگان خود دختران را براى خود برگرفته در حالى كه آنان دختران را ناپسند مى‌شمردند، از اين رو مى‌بينى كه فرشتگان را ماده مى‌پندارند.

«وَ جَعَلُوا الْمَلائِكَةَ الَّذِينَ هُمْ عِبادُ الرَّحْمنِ إِناثاً- و فرشتگان را كه بندگان خدايند ماده پنداشتند.» چرا؟ شايد به سببهاى زير

نخست: آنها نسبت به فرشتگان همان پندارى را داشتند كه نصرانيان در