تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٤١ - سوم چرا بويژه دوستدارى؟

«تكاپو در انجام دادن كار نيك همان دوستدارى ما اهل بيت است». [٦٢] هم چنان از امام صادق (ع) روايت شده است كه گفت

«همانا اين آيه درباره ما و بويژه اهل بيت، درباره على و فاطمه و حسن و حسين و اصحاب كسا عليهم السّلام نازل شده است»، [٦٣] و همانند اين را از ابن عباس نيز روايت كرده‌اند.

و سخنى پايانى: چرا خداوند اولى القربى خويشاوندان پيامبر را براى رهبرى امّت برگزيد؟ آيا از آن رو كه از پشت پيامبر بودند، و پروردگار ما خواست بدين وسيله پيامبر بزرگوار خود را گرامى دارد و بخشى از مزد او را در دنيا بدهد/ ٣٤٧ تا ياد عطر آگين او در هر عصر و زمانى تراونده بماند، و در نتيجه آنچه پروردگار ما به پيامبر مژده داده تحقق پذيرد، آن گاه كه گفت: «إِنَّا أَعْطَيْناكَ الْكَوْثَرَ- ما كوثر (فزاينده) را به تو عطا كرديم» و دشمنانش را دور راند آن گاه كه گفت: «إِنَّ شانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ- كه بدخواه تو ابتر (و بى نسل) است»، پس اين خاندان پيامبر در هر عصرى زينت افزاى مجالس مؤمنان باشند؟

آرى، ولى اين سبب برگزيدن ايشان به عنوان رهبران امّت نيست، زيرا چنين نيست كه هر كس نسبت خويشاوندى با پيامبر (ص) دارد شايسته امامت باشد، بلكه اشخاصى معيّن با صفات و ويژگيهايى بوده‌اند كه خدا ايشان را براى امامت (و پيشوايى) برگزيده، و آيات بدانها اشاره كرده، و نصوص ايشان را ياد نموده، و از نظر راه و رفتار و خوى و هنجار نزديكترين كسان به پيامبر بودند پيش از آن كه از نظر خويشاوندى و دامادى بدو نزديك و وابسته باشند. و ايشان عبارتند از

على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السّلام، و هنگامى كه كتابهاى تاريخ و حديث فرقه‌هاى مختلف اسلامى را مى‌خوانيم مى‌بينيم كه تأكيد مى‌كنند كه نزديكترين مردم از لحاظ خلق و خلق و علم و عمل به پيامبر خدا (ص) همان اهل‌