تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢١٣ - شرح آيات

آسان شود و آن كه نگران مرگ است به سوى خيرات شتابان رود». [٢٤] پس هر فريفتن يا فشار يا تهديدى در دنيا را چيزى معكوس از شئون آخرت برابرى مى‌كند و اثر روانى آن را از بين مى‌برد تا مؤمن بتمامى استقامت ورزد و بر راه راست پايدار بماند، و در حديث از پيامبر (صلّى اللَّه عليه و آله) كه فرمان استقامت و پايدارى مى‌دهد و اين آيه كريم را تفسير مى‌كند، آمده است

/ ٢٢١ «مردمانى كلمه توحيد را گفتند و سپس بيشتر آنان كفر ورزيدند، امّا كسى كه تا دم مرگ آن را بگويد از كسانى است كه بر آن پايدار مانده است». [٢٥] و آشكارترين نمودار پايدارى ولايت و پيروى از خط سياسى مستقيم در سايه رهبرى شرعى است، و اين براى آن است كه بزرگترين چيزى كه فرزندان آدم بر سر آن پيكار مى‌كنند همان رهبرى اجتماع سياسى است و مؤمنان را خطّ سياسى روشنى است كه مردم را بدان دعوت مى‌كنند و در رهبرى صالحان نمودار است. و پايدارى و راستروى بر اين خط به معنى نبرد با تمامى نيروهاى شرك و نادانى و دورويى در اجتماع است كه عادتا در پيروى از راه پيشوايان كفر و گمراهى متمركز مى‌شوند، و چنين است كه وقتى يكى از مجاهدان پيرو اهل بيت پيامبر نزد امام رضا- عليه السلام- مى‌آيد و درباره اين آيه از حضرتش مى‌پرسد، امام بدو مى‌گويد

«به خدا سوگند كه تفسيرش همان است كه شما بر آنيد».

امام باقر- عليه السلام- نيز به مردى از نيكان شيعيان خود همين را مى‌گويد. [٢٦] [٣١] كسى كه به قلّه ايمان فرا رفته در آنجا به تنهايى زندگى مى‌كند و بيم وحشت تنهايى بر او مى‌رود، و يارانش از پيرامون او پراكنده شده‌اند زيرا او بر راه مستقيم حق مى‌رود و آنان زير گامهاى فشار از پا درآمده‌اند، تا آنجا كه چنان‌