دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٨ - ويژگىهاى«دانشنامه امير المؤمنين»

مى‌شود.

در اين بخش، خواننده از يك سو به آگاهى‌هاى ارجمندى درباره پرورش يافتگان مكتب على ٧ دست مى‌يابد و از سوى ديگر، با وقايع حكومت علوى و كمبود نيروهاى كارآمد، متعهّد، دردآشنا و فرمانبردار آشنا مى‌شود و بدين سان، تا حدودى راز و رمز پاره‌اى از نارسايى‌ها در حكومت علوى را درمى‌يابد و در تحليل واقع‌نگرانه حكومت مولا با توجّه به داده‌هاى اين بخش، خود را موفّق‌تر مى‌يابد.

روشن است كه نه اصحاب على ٧ يك‌دست بودند ونه كارگزاران آن بزرگوار، يك داستان. ضرورت حكومت ادارى و واقع‌هاى اجتناب‌ناپذير اداره امور، گاه كسانى استوار در باورها و ناهنجار در عمل را بر امام ٧ تحميل مى‌كرد؛ امّا ايشان از يك سو هرگز از تذكّر مكرّر بر آنها غفلت نمى‌كرد و از سوى ديگر، هرگز كج‌روى‌ها و كژ انديشى‌ها و رفتار ناهنجار آنان با مردم را برنمى‌تابيد. او كه روزگارى بس دراز، «شمشير در پىِ حق» زده بود و ساليان دراز، «خار در چشم و استخوان بر گلو» براى حق، سكوت كرده بود، اكنون براى اجراى حق و تحقّق حق، هيچ مجامله، مسامحه و مداهنه‌اى را بر نمى‌تابيد.

اين بخش از دانش‌نامه نيز بسى خواندنى است. موضع امام ٧ در برابر اصحاب و كارگزاران، تأمّل‌كردنى و درس گرفتنى است. كتاب با بخش شانزدهم پايان مى‌يابد و بدين سان، خواننده با انبوهى از آگاهى‌ها، تحليل‌ها و گزارش‌ها درباره مولا آشنا مى‌شود.

ويژگى‌هاى «دانش‌نامه امير المؤمنين»

آنچه تا بدين‌جا آمد، گزارش كوتاهى بود از محتواى بخش‌هاى دانش‌نامه‌