دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٧٥ - فصل نهم كوشش در فتح مكه

فصل نهم: كوشش در فتح مكّه‌

بر اساس «پيمان حديبيّه»، مسلمانان و كفّار نبايد عليه يكديگر تحرّكات نظامى مى‌كردند و يا هم‌پيمانان خود را ضدّ هم‌پيمانان طرف مقابل به نبرد وا مى‌داشتند و يا آنان را در نبرد، يارى مى‌رساندند. قريش با تجهيز «بنو بكر» كه با آنان هم‌پيمان بودند عليه قبيله «خزاعه» كه با مسلمانان هم‌پيمان بودند، و حتّى با شركت شبانه در نبرد عليه آنان، عملًا قرارداد حديبيه را نقض كردند.

پيامبر ٦ از شهادت مسلمانانى كه مظلومانه به خاك و خون افتاده بودند و نيز اشعار تأثّرانگيز رئيس قبيله خزاعه، عمرو بن سالم، آگاه شد و ياريخواهى وى را پاسخ گفت و بدين سان، براى فتح مكّه و زدودن آثار شرك از مركز توحيد كه اكنون ديگر مانعى براى حمله به آن در كار نبود، راهى مكّه شد.

پيامبر خدا با بيش از ده هزار رزم‌آور، با تدبير نظامى شگفتى، بدون خونريزى بر مكّه چيره گشت. حضور على ٧ در اين‌پيروزى نيز از چند جهت، چشمگير است: